[คำหยาบ? ในภาษามนุษย์ มันคือคำที่ใช้ดูถูกส่งเดช]
[มนุษย์—เจ้านี่...]
"ฉันบอกแล้วไง นายพูดมากเกินไป!"
ดาบน้ำตาแกะสลักฟันลงหา[มนุษย์เหวมืด] วินาทีที่ปะทะกับอาวุธของอีกฝ่าย ดังเสียงระฆังเหล็กปะทะกันดังกึกก้อง
เช่นเดียวกับจักรกลสงครามเหวมืดที่เย่ชีเหยียนเคยสู้ในขบวนรถไฟเมื่อครั้งนั้น
คุณภาพพื้นฐานของสายพันธุ์เหวมืดสูงส่งนักหนา
การโจมตีธรรมดาของดาบน้ำตาแกะสลักตัดมันขาดไม่ได้ จำเป็นต้องอาศัยวิชาหลอมดาบแสงเงาจากสนามรบโบราณเท่านั้น
หรือว่าถ้อยคำของเขามันบาดลึกถึงจิตใจของ[เหวมืด]เข้าจริง
เทพองค์จริงผู้ช่างพูดจาก็เงียบไปจริง ๆ หันมาควบคุมของสะสมสายพันธุ์เหวมืดของตนอย่างตั้งใจเต็มกำลัง
จักรกล มังกร มนุษย์...
เหวมืดเลือกพวกมันมาเป็นคู่ต่อสู้ของเย่ชีเหยียนไม่ได้ไร้เหตุผล
[องค์กรตี้ซวี่·มังกรจักรกลปิศาจ·อัลทอส]
นี่คือตัวตนของเย่ชีเหยียนในสายตาคนภายนอก
และเป็นข้อมูลซึ่งเหวมืดได้มาจากเทพสูงสุดองค์หนึ่ง
อัลทอส ชื่อนี้ในหมู่มนุษย์หัวหน้าขบวนรถไฟยุคนี้เรียกว่าดังมาก
มีผู้บูชา มีผู้เกลียดชัง มีผู้ริษยา...
ส่วนองค์นั้น จุดสูงสุดแห่งสายพันธุ์แดนร้าง ห้วงลึกผู้เกรียงไกร ที่ต้องการจับตัวมนุษย์ขององค์กรตี้ซวี่มาโดยตลอด นับถึงตอนนี้ จำนวนความสำเร็จคือ...ศูนย์
มันคือการดูหมิ่นองค์นั้นชนิดที่สุด!
ฉะนั้น ณ วินาทีที่เย่ชีเหยียนมอบ[แก่นจิต]ให้ออกัสติน ท้ายที่สุดเหวมืดก็หาข้ออ้างและเหตุผลได้ แสร้งโกรธและก้าวข้ามความเอนเอียงและการคุ้มครองที่ระบบขบวนรถไฟมีให้หัวหน้าขบวนรถไฟขั้นสูงอย่างเกินธรรมชาติ