ภายใต้ผลกระทบของ[วิกฤตภูมิปัญญาจักรกล] ไม่เพียงแต่จักรกลสงครามห้วงลึกของเทพพวกก็อบลินจะเกิดการทรยศ
แม้แต่เครื่องจักรที่เหล่าศาสนทูตก็อบลินและศรัทธาชนควบคุมอยู่ก็เริ่มหันมาทำร้ายผู้ควบคุมของมันทีละตัว
ตั้งแต่แรกเริ่ม พวกก็อบลินพวกนี้ก็ถูกกำหนดให้ล้มเหลวอยู่แล้ว
"มนุษย์! เจ้าทำอะไร!"
"ถอยไป!"
การควบคุมจักรกลห้วงลึกของเทพก็อบลินกำลังอ่อนลง
มันพยายามอย่างบ้าคลั่งที่จะชิงการควบคุมกลับคืน
ทว่าจิตสำนึกที่บังเกิดจากจักรกลห้วงลึกกลับผสานรวมกับสิ่งตกค้างเล็กน้อยจากทุกครั้งหลังถูกทำลาย ยิ่งแน่วแน่และรุนแรงขึ้น!
เทพก็อบลินต้องการควบคุมจักรกลสงครามห้วงลึกให้ถอยห่างจากแสงสีแดงที่สาดส่อง
แต่อย่าลืมว่า
ตอนนี้มันกำลังถูกการลาดตระเวนฉวยจับไว้อย่างเหนียวแน่น!
การลาดตระเวนภายใต้โหมดทะลวงขั้น ต่อให้เป็นจักรกลสงครามห้วงลึกที่เปี่ยมด้วยพลังเทวะก็มิอาจต้านทานได้
ตื่ด——ตื่ด——ตื่ด!
เสียงเตือนแหลมดังขึ้น
แหล่งกำเนิดเสียงมาจากภายในร่างของจักรกลสงครามห้วงลึก
[ตรวจพบสิ่งผิดปกติ!]
[ขับไล่! ขับไล่!]
[ขับไล่ล้มเหลว เจตจำนงตนเองถูกทำลาย]
[ติ๊ง! เจตจำนงตนเองบังเกิด!]
[ขับไล่อีกครา!]
วนเวียนซ้ำไปมาไม่รู้จบ
เทพก็อบลินไม่มีหนทางใดเลย
เพราะมันดำรงอยู่ภายในร่างของจักรกลสงครามห้วงลึก เจตจำนงของมันเชื่อมโยงกับจักรกลสงครามห้วงลึก
"นี่คือร่างของข้า! ของข้า!"
คำสาปแห่งตัณหาดูจะไม่รุนแรงถึงเพียงนั้น~ ไม่น่าเชื่อว่าเทพอย่างมันจะถูกสั่นคลอนได้ง่ายดายเพียงนี้
แต่ทว่า ความละโมบของมันเพียงแค่ถูกตัณหาสาดส่องเพียงชั่วพริบตา ก็ขยายตัวเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่าพันทวี!