ที่ราบแห่งหนึ่งบนดาวสวนพฤกษา
เย่ชีเหยียนหยุดอยู่ตรงนี้
เขาหมุนตัวกลับมา จ้องมองเทพก็อบลินที่นำเหล่าศาสนทูตและผู้ศรัทธาก็อบลินจำนวนมากไล่ตามมา
"มนุษย์ เจ้านี่เหมือนแมลงวันเลยนะ คิดว่าตัวเองหนีรอดเหรอ?"
เสียงแหลมบาดหูของเทพก็อบลินดังแว่วมา
แต่นั่นไม่ได้ทำให้เย่ชีเหยียนสะทกสะท้านแม้แต่น้อย
รอยยิ้มบางแต้มอยู่บนใบหน้า เขายกห้านิ้วขึ้น ค่อย ๆ กำเข้าหาอย่างช้า ๆ
วินาทีถัดมา
[น้ำตาแดง, ลวงจิต, ผู้ประกาศมรณะ, อหังการ, ตะกละ, ทรยศ, ควบคุม]
การ์ดปีศาจเจ็ดใบปรากฏขึ้นก่อน หมุนเป็นวงกลมอยู่เบื้องหลังเขา
จากนั้น
[มังกรจักรกลลาดตระเวน, ลีเซ็ต, อีฟ, ไอ้ชั่วร้าย]
พื้นที่ติดอาวุธเปิดออก
ชีวิตจักรกลของเขาตื่นขึ้นจากภายใน
คำสั่งถูกส่งออกไป——
อีฟเปิดโหมดจำกัดเกินพิกัดซ้อนทับดาราวิวัฒน์
ลดหย่อนการบริโภคขั้นหนักถูกใช้ การลาดตระเวนวิวัฒนาการอีกครั้งกลายเป็นมังกรแห่งการโอเวอร์คล็อกสีทองเข้ม
ตะกละแผ่ขยาย ทุกสิ่งที่ถูกมันกลืนกินถูกแปลงสภาพออกมาทั้งหมด
เนตรมารต้องคำสาปจ้องมองทุกสิ่งเบื้องล่าง
ครั้งนี้ คำสาปที่เขาเลือก คือ[ตัณหา]
เย่ชีเหยียนยืนอยู่บนหัวของมังกรจักรกลลาดตระเวน
เปิดคัมภีร์ลวงจริงไปที่หน้าสอง
กรึ๊บ——
เสียงดีดนิ้วกังวานใสดังก้องในห้วงมิติ
เขายิ้มนิ่ง สงบเยือกเย็น
ไม่จำเป็นต้องเอื้อนเอ่ยวาจาใด
เมื่อฝนน้ำตาแดงโปรยปรายจากฟากฟ้า
เมื่อฟ้าแลบสีแดงฉานผ่าผ่านฟากนภา
สมญานามถูกสวมใส่
[ผู้ทำให้เทพพิโรธ]
เอี๊ยด——
ผลไม้สีขาวซีดถูกกัดเข้าไปคำหนึ่ง