นครหลวงของจักรวรรดิกริมม์
ลำแสงเจิดจ้าที่ทะลุฟ้าทะลวงเมฆ
เย่ชีเหยียนมองเมืองที่มีทีท่าว่าจะถูกรุกคืบ และมองกองทัพก๊อบลินนับไม่ถ้วนที่หลั่งไหลมาจากทุกทิศราวกับคลื่นยักษ์
มนุษย์ในนครหลวงท่ามกลางกระแสการโจมตีไม่รู้จบนี้ เปรียบดังเรือน้อยกลางมหาสมุทร ที่ทุกขณะอาจถูกคลื่นยักษ์ซัดจมหาย
“อยู่ทางนั้นรึ?”
ยืนยันพิกัดบนแผนที่จำลอง
เย่ชีเหยียนเห็นผู้บัญชาการที่ตั้งมั่นอยู่กลางกองทัพก๊อบลิน
คำสั่งถูกส่งออกไป
รถไฟสีขาวบริสุทธิ์แล่นออกจากเมทริกซ์
กลางสมรภูมิแห่งนี้ การปรากฏตัวของมันดึงดูดทุกสายตา
ทั้งมนุษย์ และก๊อบลิน
ต่างพากันมองมา
เย่ชีเหยียนยืนอยู่บนหลังคารถไฟ
รอบตัวเขา กองทัพก๊อบลินหยุดชะงักเพียงเสี้ยวอึดใจ ก่อนจะร้องคำรามและบุกตะลุยเข้ามา
[โล่ป้องกันทรัพย์สมบัติ]
โล่ป้องกันสีทองหม่นขยายตัวออกไป
ปัดป้องการโจมตีทั้งหมดไว้ได้อย่างสิ้นเชิง
“ใช้ก๊อบลินจำนวนมากเป็นศึกแรกของพวกแก อืม ก็ไม่เลวนี่”
ครืนนน——
เสียงกัมปนาทกึกก้อง
ตู้โดยสารที่เก้าของรถไฟค่อยๆ เปิดออก
ภายในนั้นคือพื้นที่อัดแน่น คลังแสงขนาดมหึมาคลี่ขยายออก
[ตุบ——ตุบ——]
[ระบบจักรกลเริ่มทำงาน——]
[กำลังดำเนินโปรแกรมยิงส่ง]
[3..2..1]
[จักรกลสงครามรุ่น: เครื่องนำฝูง: แลนสล็อต ออกปฏิบัติการ!]
[จักรกลสงครามรุ่น: เครื่องผลิตจำนวนมาก: อู๋จง ออกปฏิบัติการ!]
จักรกลสงครามอู๋จง 20 ตัวพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็วจากคลังแสงด้วยโปรแกรมยิงส่ง