บาร์บารอสซาไม่อาจเข้าใจว่าเหตุใดเกราะป้องกันจิตใจของตนจึงยังคงเสื่อมถอยลงเรื่อย ๆ ทั้งที่ไม่มีทีท่าว่าจะมีปัญหาใด ๆ เลย
เช่นเดียวกับที่มันไม่เข้าใจ ว่าทำไมมนุษย์คนนี้ที่มีระดับขบวนรถไฟต่ำเตี้ยเรี่ยดินเมื่อประเมินโดยสิ่งที่เรียกว่า “นายสถานี” ถึงได้กุมพลังเช่นนี้ไว้ในมือ
เป็นแบบนี้ต่อไปอีกไม่ได้
ทันทีที่พลังจิตลดลงถึงจุดวิกฤต ถึงไม่ตายก็หมดสภาพสู้รบ
“หยุดมัน!”
เสียงของเทพก๊อบลินระเบิดก้องในห้วงสมองของบาร์บารอสซา
พลังเทวะพลุ่งพล่าน!
ร่างของมันดูดซับจุดแสงสีทองหม่นจากทั่วทุกทิศทุกทางที่หลั่งไหลมาจาก “สรรพสิ่ง” อย่างบ้าคลั่ง
เพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น——!
มันต้องยุติการต่อสู้นี้ให้ได้ก่อนที่พลังจิตจะร่วงถึงจุดวิกฤต
ถ้าเช่นนั้น ก็เหลือทางสุดท้ายเพียงทางเดียว
“บาร์บารอสซา ลูกรักผู้ยอดเยี่ยมของข้า ราชานักรบแห่งก๊อบลิน หลังจากวันนี้ ชื่อของเจ้าจะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ก๊อบลินชั่วนิรันดร์ เอาล่ะ จงมอบชีวิตของเจ้าเสียเถิด”
“รับบัญชา เทพเจ้าของข้า”
บาร์บารอสซาพลิกกระบี่กางเขนในมือ หันคมดาบแทงเข้าท้องตัวเอง
ไม่มีเลือดไหล
ณ ท้องของมัน ช่องว่างสีดำปรากฏขึ้นตรงนั้น
“อ๊าาา!!!”
ความเจ็บปวด
ความทรงจำและวิญญาณของก๊อบลินนับไม่ถ้วนหลอมรวมกับมัน
แสงสีทองหม่นเริ่มส่องประกายจากช่องว่างสีดำนั้น
ภาพนี้ ราวกับเป็นการลาดตระเวนที่เปิดใช้โหมดโอเวอร์คล็อก
[ราชานักรบ·บาร์บารอสซา]