ตึง...ตึง...ตึง...
เมืองโซโลมีสายลม...
เมื่อจ้าวซีได้ยินเสียงทุ้มต่ำที่ดังมาจากไอเทมชิ้นนั้น
สายตาของนางจับจ้องไปที่[ตราพันธมิตร]
[ตี๊ดๆๆ——]
เสียงเริ่มแหลมคมขึ้นเรื่อยๆ
มังกรแห่งการลาดตระเวนของจ้าวซีดูเหมือนสัมผัสอะไรบางอย่างได้ มันคำรามก้องฟ้าอย่างกังวาน
“เย่...ชีเหยียน?”
ตราลอยขึ้น! บนท้องฟ้าเบื้องบนมันบิดเบือนจนปริภูมิแตกละเอียด!
[ตราพันธมิตร]
[ด้วยตรานี้ สามารถเข้าสู่โลกชานชาลาของพันธมิตรได้]
[พันธมิตร: เย่ชีเหยียน]
[กำลังมาถึง]
แกร๊ก...แกร๊ก——
เมืองโซโลที่ถูกเทพเจ้าปิดตาย ในชั่วขณะนี้ได้ต้อนรับแขกคนใหม่ แต่ก็คุ้นเคย
“วู๊ด!!”
เสียงหวูดรถไฟก้องกังวาน!
ทั้งที่มันเป็นเพียงเสียงที่รถไฟทุกขบวนมี แต่เสียงนี้กลับดังก้องชัดในโสตของทุกคน
เทพ, มนุษย์, แวมไพร์, อสูร...
[สายลม]
พวกมันจับจ้องเขม็ง
ตรงไปยังใจกลางสนามรบบนฟ้าเบื้องสูง ณ รอยแยกของปริภูมินั้น ที่รถไฟสีขาวบริสุทธิ์! พวกมันจับจ้องเขม็ง
“ดูท่าข้าคงยังมาไม่สาย~”
เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นในหัวขบวน
ลั่นไก
[ปีกทมิฬสยายฟ้า]
ร่างของเขาปรากฏบนหลังคารถไฟ
เจ้าของสายตานับไม่ถ้วนใช้วิธีตรวจสอบของตน พยายามค้นหาว่าเขาคือใคร
แต่...
[การ์ดปีศาจ·อหังการ]
[ทรยศ×อหังการ]
ช่างเป็นมนุษย์ที่หยิ่งยโสเสียจริง ความเย่อหยิ่งนี้ทำให้มองไม่เห็นชัดว่าร่างของชายหนุ่มนั้นเป็นอย่างไร
“ของตี้ซวี่ มังกรจักรกลปิศาจ? อัลทอส?!”
“ถึงเข้ามาในเมืองโซโลเวลานี้? เขาบ้าไปแล้วรึ?”