เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 1355 บั้นปลายไม่น่ากลัวเลยแม้แต่น้อย!

6 นาที· 1.5K คำ

[จีที-แกนจุดสิ้นสุด]

[จีที-บั้นปลาย แกนกลางเฉพาะตน]

[ระดับ: ??]

[ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยเครื่องกลจีทีบังเอิญสร้างสิ่งนี้ขึ้น ในโลกที่จุดจบถูกสังหารไปแล้ว โดยใช้จุดสิ้นสุดที่คงเหลือจากขณะตายของมันเป็นฐาน]

[นี่คือสิ่งเอกภาพ ไม่อาจจำลอง ไม่อาจสร้างใหม่]

เย่ชีเหยียนยื่นมือออกไปด้านหน้า

"แกนที่สวยงามขนาดนี้ ถูกขังไว้ตลอดมา ก็เสียดายเกินไปนะ"

โซ่แตกสลาย

แกนนั้นราวกับสุนัขบ้านได้กลิ่นเจ้าของ ทันทีที่หลุดพ้นพันธนาการก็พุ่งเข้าหาตัวเขา

"ฮื้อม... ฮื้อม..."

แกนกลางส่งเสียงกึกก้องดังขึ้นเรื่อย ๆ

เสียงของมีไซยาดังขึ้นจากมืออีกข้างของเขา

"ถึงจะรู้สึกมานานแล้ว แต่การได้เห็นจริง ๆ ก็เป็นครั้งแรก

มีร่องรอยของการสร้างขึ้นโดยมือมนุษย์ แต่กลับมีร่องรอยของการกำเนิดเองตามธรรมชาติ

ขัดแย้ง ประหลาด

อ๋อ งั้นเอง"

"เจ้ารู้สึกอะไร?"

เย่ชีเหยียนมองแกนนั้นแล้วเอ่ยเสียงเบา

"บั้นปลายหนึ่ง ฉันรู้สึกได้ว่า ในแกนนี้ มีบั้นปลายหนึ่งที่ยังไม่ถูกปลดผนึก ไร้อำนาจ ไร้ตัวตน ไร้ชื่อ ไม่มีอะไรเลยสักอย่าง

น่าเสียดายจริง ๆ..."

"น่าเสียดายตรงไหน?"

มีไซยาไม่ได้สังเกตเห็นดวงตาของเย่ชีเหยียนในตอนนี้ที่สุกใสเพียงใด ยังคงพูดต่อตามความเข้าใจของตนเอง

"น่าเสียดาย เพราะแกนนี้เองก็เป็นของที่ล้มเหลว

หรือจะพูดให้แม่นกว่านั้น ทั้งแกนนี้และสิ่งที่มันถูกสร้างขึ้นเพื่อทำนั้น ล้วนเป็นผลงานที่ทำให้สำเร็จไม่ได้ ดำเนินต่อไปไม่ได้ และยืนยันได้แล้วว่าล้มเหลว

เพราะมันขาดสิ่งหนึ่งไป

แต่ว่าขาดอะไร ไม่มีใครจะรู้ได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป