แผนกพิพากษา
ไฉหมิงนั่งอยู่บนยอดของสิ่งก่อสร้างที่สมบูรณ์ที่สุดในสวนลอยฟ้าทั้งหมด
ยานบินขนาดมหึมาที่เป็นของแผนกพิพากษาโดยเฉพาะ เขตหนึ่งแห่งสวนลอยฟ้า
เขามองไปทางกงเฟยอวี่ที่กำลังแอบกินไอศกรีมอยู่ด้านข้างด้วยสีหน้าเรียบเฉย เส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปนขึ้นมาหลายเส้น
"กงเฟยอวี่! ฉันเรียกให้มารายงานสถานการณ์ ไม่ใช่ให้มากินของว่างนะ!!"
กงเฟยอวี่รีบยัดไอศกรีมเข้าปากอย่างเสียดาย โยนกล่องทิ้ง แล้วหาวอย่างเกียจคร้าน
"หัวหน้า ฉันไม่ได้นอนมาทั้งวันทั้งคืนแล้ว ส่วนเรื่องรายงาน... ก็ไม่มีอะไรน่ารายงานหรอกน่า ทุกที่ก็พังยับเยินไปหมด นักโทษที่หลงเหลืออยู่ในคุกสวนก็จับกลับมาได้อีกสองคน"
"แล้วไงต่อ?"
"ก็ไม่มีแล้วนี่"
"...ฉันให้แกไปสืบเรื่ององค์กรตี้ซวี่กับพวกของอาบูคาโดไงล่ะ?!"
กงเฟยอวี่ยักไหล่
"หัวหน้า อย่ามายากฉันเลย ฝั่งตี้ซวี่น่ะยังพอว่า พวกนั้นไม่ได้ปิดบังตัวเอง มีสมาชิกผู้ชายคนหนึ่งออกไปแล้ว ในหมายจับชื่อว่าอาชวน ที่เหลืออีกสองสามคนยังอยู่ที่นี่ เหมือนกำลังรออะไรสักอย่าง"
"ส่วนอาบูคาโดน่ะ"
"ผู้หญิงที่ใช้ตะขาบพิษในคอนเสิร์ตครั้งก่อนน่ะ ไม่รู้เป็นบ้าอะไร ดันไปหาเรื่องคุณเทวทูตแห่งตี้ซวี่ ไม่รู้ถูกอัดกระเด็นหายไปไหนแล้ว"
แม้ว่ากงเฟยอวี่จะดูไม่ค่อยน่าไว้ใจ