การประชุมจบลงแล้ว
ในห้องประชุมขนาดมโหฬาร เหลือเพียงสองร่าง — ลู่เจียยวิน และเกรซผู้ไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยวาจาตลอดการประชุม
เกรซในตอนนี้ดูอ่อนเยาว์กว่าแต่ก่อนมาก
เส้นผมขาวโพลนทั้งศีรษะกลับคืนเป็นดำสนิท
เมื่อภาพฉายของอีกสองคนจางหายไปโดยสมบูรณ์ เธอถึงได้เปิดปากพูด
"คุณคิดจะทำยังไง? ส่งคนไปที่สำนักงานใหญ่บริษัท RUN เพื่อตามหาสิ่งนั้น? ตามที่ฉันทราบ คนของอับคาโดกับคนของตี้ซวี่ ตอนนี้ต่างก็มีสมาชิกมุ่งหน้าไปที่นั่นแล้ว ฝ่ายแรก... คือคนที่คุณส่งไปหรือเปล่า?"
ลู่เจียยวินเปิดปากตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
"ไม่ใช่ฉัน
แต่ครั้งก่อนที่ไปตามหาลูกแก้วแทนที่แห่งความลับนั่น ก็คือคนของพวกเขาเหมือนกัน เพียงแต่พวกขยะเหล่านั้นลงมือไม่เด็ดขาด ถึงกับปล่อยให้มนุษย์พื้นถิ่นผู้อ่อนแอพาลูกแก้วแทนที่แห่งความลับหลบหนีไปได้
ครั้งนี้ ฉันจะไม่ไว้ใจพวกเขาอีกแล้ว"
"งั้นก็?"
"งั้นก็? ก็ต้องส่งคนที่ฉันไว้ใจไปที่บริษัท RUN สิ เกรซ... นาย... เปลี่ยนไป?"
เกรซเล่นกับเส้นผมเส้นหนึ่งของตัวเอง ไม่ใยดีกับความสงสัยของลู่เจียยวิน
"ฉันก็คือเกรซ มีอะไรเปลี่ยนไปหรือ?"
มองไปที่หญิงสาวในภาพฉาย — อ่อนเยาว์ สวยงาม เหมือนเวลาที่ทั้งสองพบกันครั้งแรก
ลู่เจียยวินอ้าปากจะพูด แต่กลับไม่มีอะไรจะพูดออกมาเลย
"ลู่เจียยวิน ฉันเชื่อว่าคุณจะสำเร็จ"
"มันคือ 'พวกเรา' ต่างหากที่จะสำเร็จ!"