พลังจิตถูกเผาผลาญไปอย่างรวดเร็ว
[วิวัฒน์]กับ[เหนือหมู่ดาว]
พรสวรรค์ทั้งสองต่างกัดกินพลังจิตและพละกำลังของเขาในเวลาเดียวกัน
และในชั่วขณะนี้เอง เย่ชีเหยียนก็ได้เข้าใจในที่สุด ว่าทำไมเหล่าหวนคืนบ้านในตอนนั้นจึงคิดว่าโจวซ่างชิงที่มีพรสวรรค์[เหนือหมู่ดาว]จะมีโอกาสไปถึงสุดปลายแดนร้างได้
ความเร็ว ความเร็วที่บริสุทธิ์ ไม่มีสิ่งใดเจือปน
เร่ง เร่ง เร่ง...
พื้นที่โดยรอบเริ่มบิดเบี้ยว
โครงสร้างของขบวนรถไฟส่งเสียงอี๊ดอ๊าดอย่างน่าเวทนา
หากไม่มีโล่ป้องกันทรัพย์สมบัติและรูปแบบป้องกันของการลาดตระเวน รวมถึงโล่แกนเทพอีกหลายชิ้น เกรงว่าการเร่งความเร็วรอบที่เจ็ดของ[เหนือหมู่ดาว]นี้คงทำให้ขบวนพังยับเยินไปแล้ว
ภาพที่เห็นผ่านหน้าต่างในยามนี้ราวกับถูกคลุมด้วยม่านบิดเบี้ยว
พายุทอร์นาโดยักษ์ยังคงขวางทางเขา
แต่ไม่เป็นไร
ในจังหวะที่เย่ชีเหยียนดื่มยาจิตขวดที่หก วิวัฒน์ของขบวนรถไฟก็สำเร็จสมบูรณ์
[พละกำลัง: 10][พลังจิต: 1]
ความเร็วรถไฟค่อยๆ ลดลง
ลูกบาศก์ที่บรรจุพรสวรรค์เหนือหมู่ดาวค่อยๆ หรี่แสงลง
พรสวรรค์ที่ซ่อนอยู่ในนั้นยังเหลืออีกเก้าครั้ง
ในเวลาเดียวกับที่วิวัฒน์สิ้นสุดลง
พายุทอร์นาโดยักษ์ที่ขวางเส้นทางจำเป็นของขบวนรถไฟก็คล้ายสูญเสียเป้าหมายและค่อยๆ จางหายไป
แต่ยังมีบางส่วนหยุดนิ่งขวางการเดินทางของขบวนอยู่