เหมินหลัวจี๋น่า หญิงสาวผู้ซึ่งในสายตาของเย่ชีเหยียนแล้วก็คือหมอดูระดับเดียวกับจูซิงถูนั่นเอง
แต่ด้านนิสัยใจคอแล้วกลับดีกว่าจูซิงถูอยู่ไม่น้อย ข้อแม้คืออย่าไปเป็นหนี้บุญคุณนาง หรือถ้าจะให้พูดให้ชัดก็คือ
แหวนแห่งกรรม
["ขอบใจนะพี่จี๋น่า แต่ว่าฉันเพิ่งมาถึงดินแดนรกร้างนี่เอง พี่รู้ได้ยังไงกัน?"]
เย่ชีเหยียนรู้ดีแก่ใจว่าด้วยเหตุผลที่กระแสเวลาของโลกชานชาลาระดับสูงกับดินแดนรกร้างนั้นไม่ตรงกัน จึงสามารถรู้ได้ว่านายสถานีกลับมาที่ดินแดนรกร้างแล้วหรือยัง เพียงแค่คอยจับตาดูว่าสามารถเปิดการสนทนาได้หรือไม่
แต่นั่นก็ต้องคอยเฝ้าจับตาดูตลอดเวลา
["ก็แค่สิทธิ์ขั้นต่ำกระจ้อยร่อยอย่างหนึ่งเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น..."]
["ในฐานะเจ้าหนี้แหวนแห่งกรรมเพียงหนึ่งเดียวของฉัน กว่าแหวนแห่งกรรมนั่นจะถูกใช้คืนจนหมดสิ้น เธอคือรายชื่อเพื่อนเพียงคนเดียวในรายชื่อเพื่อนของฉันที่ตั้งค่าแจ้งเตือนพิเศษไว้"]
ไม่รู้เพราะเหตุใด เมื่อมองดูตัวอักษรเหล่านี้ เย่ชีเหยียนก็เหมือนจะเห็นเหมินหลัวจี๋น่ากำลังยิ้มให้เขา คล้ายกับว่า จะจ้องมองทะลุเข้าไปในตัวเขาเสียให้สิ้น
ความรู้สึกนี้ช่างประหลาดยิ่งนัก เขาข้ามผ่านหัวข้อนี้ไปเสีย แล้วถามตรง ๆ ว่า:
["มีธุระอะไรหรือ?"]
[ติ๊ง]
เอกสารชิ้นหนึ่งถูกส่งมา
ชื่อด้านบนนั้นว่า "บทสรุปกิจกรรมขนาดใหญ่ขององค์กรตี้ซวี่·นครรัตติกาลนิรันดร์" ทำให้สายตาของเย่ชีเหยียนเพ่งเล็กลง
แม้จะยังไม่ได้เปิดดู เขาก็พอจะเดาได้ว่านี่ต้องเป็นฝีมือของเจ้หมอดูอย่างจูซิงถูเป็นแน่
อีกทั้ง...นครรัตติกาลนิรันดร์?
เมืองที่ถูกปกครองโดยเหล่าแวมไพร์กับเหล่ามอนสเตอร์ทั้งมวล แถมยังเลื่อมใสในเทพแห่งเลือดตนหนึ่ง
หากพวกของตี้ซวี่ไปที่นั่นจะเกิดอะไรขึ้น ก็ไม่จำเป็นต้องอธิบาย