เย่ชีเหยียนขยับเข้าใกล้ลีเซ็ตและสูดดม นอกจากกลิ่นเจลอาบน้ำอ่อนๆ แล้ว ไม่มีกลิ่นอื่นอีกเลย
เขามองดูดาราดังที่ชื่ออลิซด้วยแววตาเต็มไปด้วยความระแวง
เวลา? กลิ่น?
"อ่า ไม่ ไม่ใช่กลิ่นจริงๆ ควรใช้ความรู้สึกสักอย่างมาอธิบายถึงจะถูกกว่า คนข้างๆ คุณนั่น น่าจะมีอาวุธที่เกี่ยวกับเวลา ก็เลย..."
"พอได้แล้ว คุณอลิซ คุณต้องการอะไรกันแน่?"
ลีเซ็ตยืนอยู่ข้างเย่ชีเหยียนอย่างเงียบๆ อาวุธลำดับเวลาปรากฏขึ้นข้างหลังอย่างแนบเนียน
หนามสามอันยาวสั้นไม่เท่ากัน รอเพียงคำสั่งจากนายก็จะพุ่งเข้าโจมตีอลิซ
"ฉะ ฉัน ฉันแค่จะบอกว่า ในคอนเสิร์ตวันนั้น คุณ... ได้ยินที่บัลกับฉัน ผู้หญิงที่ใช้ตะขาบคนนั้นพูด ใช่ไหม..."
"คุณเดาสิ?"
"หา?"
"แต่ว่า ถึงฉันได้ยินแล้วจะเป็นยังไง?"
เย่ชีเหยียนวางแฮมเบอร์เกอร์ที่กินไปครึ่งหนึ่งลง ดีดนิ้วดังเป๊าะ
ป๊าก——
[อหังการ]กับ[ลวงจิต]
เสียงกระซิบของปีศาจดังก้องอยู่ในพื้นที่นี้
พลังแห่งอหังการทำให้พนักงานในร้านต้องหลบสายตาลง
มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย
"คนทรยศของอาบูคาโด นักร้องดัง คุณอลิซ"
สีหน้าของอลิซซีดขาว
"ฉัน ฉัน..."
"ไม่ต้องห่วง คุณอลิซ"
"ตอบคำถามฉันก่อนสักสองสามข้อ ที่เหลือ เราค่อยๆ คุยกัน"
แววตาของอลิซค่อยๆ เลือนหาย