เพียะ!
เสียงดังเปาะหนึ่ง เจียงเฮ่อถูกตบกระเด็นไปไกลสองจั้ง
เพียงเห็นร่างเจียงเฮ่อกระแทกพื้น แก้มทั้งสองข้างบวมเป่งเป็นหัวหมู ฟันหลุดกระเด็นเกลื่อนพื้น
ต้องรู้ไว้ว่า หลินเซียวแม้มิได้ใช้พลังเซียน แต่กายเนื้อของเขาบรรจุพลังหมื่นสี่พันจิน ต่อให้เป็นเพียงการตบเบา ๆ อย่างไม่ใส่ใจ คนธรรมดาทั่วไปก็ไม่อาจทานรับไหว
ทุกคนถึงกับตะลึงงัน!
แม้แต่เจ้าสำนักเจียงก็คิดไม่ถึงว่า อีกฝ่ายจะกล้าลงมือกับบุตรชายของตนต่อหน้าต่อตาเช่นนี้ ช่างไม่เกรงฟ้าอีกต่อไป
บิดาบุตรสามคนตระกูลเหลียง ต่างก็เปลี่ยนสีหน้าครั้งใหญ่
"อ้า!! ฆ่ามัน ฆ่ามัน!"
เจียงเฮ่อหมอบอยู่บนพื้นส่งเสียงร้องโหยหวน
"เจ้ารนหาที่ตาย!"
เจ้าสำนักเจียงโกรธถึงขีดสุด ยกฝ่ามือขึ้น ฟาดตรงไปยังศีรษะของหลินเซียว
ฝ่ามือนี้เต็มไปด้วยความโกรธแค้น แรงหนักแน่น ลมฝ่ามือโหยวหวิว
"ท่านเจ้าสำนักเจียง!"
เหลียงฮุยใจสั่น แต่เขากลับไม่กล้าแม้แต่จะขัดขวาง
เขามีเพียงพลังขั้นทะลวงเส้นลมปราณชั้นเก้าจุดสูงสุด ห่างไกลจากฝีมือของเจ้าสำนักเจียงผู้เป็นยอดฝีมือขั้นเปลี่ยนแปลงวิญญาณยิ่งนัก
"พี่เซียว...!"
เหลียงหลานตกใจร้อง หล่อนจะพุ่งไปข้างหน้าทันที เพื่อสกัดฝ่ามือนั้นแทนหลินเซียว
แต่เอวบางของหล่อนถูกโอบรั้งไว้ในพริบตา
เห็นทีว่าฝ่ามือของเจ้าสำนักเจียงกำลังจะกระหน่ำถึงตัวหลินเซียว วินาทีถัดมา จู่ ๆ ก็มีมือใหญ่ผงาดออกมาคว้า กำฝ่ามือของเจ้าสำนักเจียงไว้แน่น
กร้วม!
หลินเซียวออกแรงบีบเบา ๆ กระดูกหักเส้นเอ็นขาดทันที
ฝ่ามือของเจ้าสำนักเจียงถูกบีบจนบิดเบี้ยวผิดรูป กระดูกร้าวทะลุออกมาให้เห็น