"เจ้าคือยอดฝีมือลึกลับแห่งสำนักชิงกวงผู้นั้นหรือ?"
สีพระพักตร์ของฮ่องเต้ฉู่มืดลงทันที สายพระเนตรเยียบเย็นจับจ้องหลินเซียวไม่วางตา
ราวกับจะมองให้ทะลุว่าภายใต้หน้ากากนั้นซ่อนใบหน้าแบบใดไว้!
"ใช่!"
หลินเซียวพยักหน้า
"เจ้าฆ่าองค์ชายเก้าของข้า ฆ่าราชาวานเฉิน กระทำการทรยศ ควรตายหมื่นครั้ง!"
พระเนตรของฮ่องเต้ฉู่ค่อยๆ กลายเป็นสีแดงก่ำ พระพิโรธและความสังหารอันมหาศาลปั่นป่วนอยู่ในพระอุระ
"แล้วอย่างไรเล่า?"
หลินเซียวถามอย่างเย็นชา
เขาทำอะไรก็ทำตามใจตน อยากฆ่าก็ฆ่า
"ฆ่ามันให้ข้า!"
ฮ่องเต้ฉู่โบกพระหัตถ์
ทันใดนั้น เหล่าองครักษ์จำนวนมากและยอดฝีมืออื่นๆ ในวังหลวงต่างเตรียมลงมือ
"ช้าก่อน!"
ในเวลานี้ องค์ชายสามเอ่ยขึ้นมาทันที
เขาผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเดินตรงไปหาหลินเซียว
องครักษ์รีบเปิดทางให้องค์ชายสามทันที
"คุกเข่าสำนึกผิด มิเช่นนั้นวันนี้เจ้าจะอยู่ในสภาพที่อยากตายก็ตายไม่ได้ อยากมีชีวิตก็มีไม่สุข!"
องค์ชายสามเอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา
สีหน้าเช่นนั้น ราวกับหลินเซียวเป็นเพียงปลาบนเขียง สามารถเชือดเฉือนได้ตามอำเภอใจ
พลังอันแข็งแกร่งพลุ่งพล่านขึ้นจากกายขององค์ชายสาม ราวกับพายุที่มองไม่เห็น ปกคลุมเข้าหาหลินเซียว
เหล่าองครักษ์โดยรอบสัมผัสได้ถึงพลังนี้ หัวใจเต้นระรัว หายใจติดขัดในทันที
"โง่ชะมัด!"
หลินเซียวไม่อยากพูดจาไร้สาระ ก้าวเท้าเพียงหนึ่งก้าวก็มาถึงเบื้องหน้าองค์ชายสาม
จากนั้น ชกหมัดหนึ่งเข้าที่ใบหน้าของอีกฝ่าย