ห้างสรรพสินค้าก็มีม้าขาย แม้กระทั่งรถม้าก็ยังมี แต่ราคาก็ไม่ถูกเลย
ด้วยหลักการประหยัดค่าทรัพย์สิน ลู่เหยียนย่อมเลือกซื้อในโลกความเป็นจริงเป็นอันดับแรก แทนที่จะเลือกร้านค้าของระบบโดยตรง
เพียงแต่ว่า ความเป็นจริงกลับทำให้เขาผิดหวัง
อยากซื้อม้าในอำเภอซงหยางนั้น ความยากไม่ใช่น้อย
ไม่เพียงแต่ต้องโชคดีเท่านั้น ยังต้องแย่งชิงกันอีกด้วย
และม้าที่ซื้อมา ก็มักจะเป็นพวกแก่และผอม คุณภาพทั่วไป
ในเมืองใหญ่ โอกาสซื้อม้าได้สูงกว่า คุณภาพก็ดีกว่า แต่ระยะทางไกลจากอำเภอซงหยางเกินไป เพื่อซื้อม้าตัวหนึ่งโดยเฉพาะแล้วเดินทางไป ก็ดูไม่คุ้มค่า
สุดท้าย ลู่เหยียนตัดสินใจซื้อจากร้านค้าของระบบ แม้จะต้องใช้ค่าทรัพย์สิน แต่อย่างน้อยก็สะดวก และคุณภาพก็ไม่เลว
ใช้ค่าทรัพย์สินหนึ่งร้อย ซื้อม้าที่ระบบประเมินว่าเป็น "ม้าชั้นยอด" ตัวหนึ่ง แล้วลู่เหยียนก็กับพานสือทำการซื้อของเสร็จสิ้นอีกชุดหนึ่ง จึงจบการเข้าเมืองครั้งแรกของตน
ที่ประตูเมือง ลู่เหยียนจงใจหยุดลง และเห็นประกาศประกาศจับจริง ๆ และยังไม่ใช่เพียงแผ่นเดียว
"นี่คือจอมโจรเหลียงจวิ้นสยงคนนั้นหรือ?"
ลู่เหยียนจ้องไปที่ประกาศแผ่นหนึ่ง พร้อมกับลูบคาง
บนประกาศมีภาพวาด แต่ไม่มีชื่อ คงเป็นเพราะทางการเองก็ไม่รู้ชื่อจริงของเขา
ชายในภาพ มีหนวดเครารกหน้า สีหน้าดุร้าย ใบหน้าเต็มไปด้วยเนื้อหยาบ สมกับฉายา "จอมโจร" ของเขาจริง ๆ
ชาวบ้านที่เดินผ่านไปมา ไม่ค่อยมีใครสนใจประกาศเหล่านี้เท่าไร ในสายตาของพวกเขา โจรผู้ร้ายเหล่านี้อยู่ไกลตัวพวกเขามาก พวกเขาเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา จะไปมีอะไรเกี่ยวข้องกับโจรผู้ร้ายเหล่านี้