“ข้าไม่ได้กล่าวเกินจริงแม้แต่ครึ่งคำ” หลินซานเอ่ย “โรงเตี๊ยมอวิ๋นไหลมีเสี่ยวเอ้อทั้งหมด 4 คน นอกจากคนที่รับหน้าที่เป็นพ่อครัวแล้ว อีก 3 คนล้วนเป็นยอดฝีมือ ในบรรดาพวกเขา เนี่ยซ่านมีฝีมือแข็งแกร่งที่สุด ส่วนอีก 2 คนมีฝีมือทัดเทียมกับข้า”
คำพูดของหลินซานทำให้ทุกคนยิ่งตื่นตระหนก
หลินซานมีฝีมืออยู่ในระดับสูงสุดของขั้นหนึ่ง ทว่าโรงเตี๊ยมที่ดูไร้พิษสงแห่งนี้กลับมียอดฝีมือระดับสูงสุดของขั้นหนึ่งขึ้นไปถึง 3 คน ทั้งสามยังเป็นเพียงเสี่ยวเอ้อ เรื่องนี้ฟังอย่างไรก็ชวนให้เหลือเชื่อ
ขณะเดียวกัน ทุกคนต่างลอบโล่งใจ โชคดีที่เมื่อครู่ไม่ได้ลงมือ มิฉะนั้นพวกเขาคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตายได้อย่างไร
“พวกเจ้าอย่าก่อเรื่องที่นี่จะดีกว่า คนที่ก่อเรื่องในโรงเตี๊ยมแห่งนี้ล้วนมีจุดจบไม่ดี” หลินซานเตือน
ทุกคนพยักหน้า
“ว่าแต่ เหตุใดพวกเจ้าจึงมาปรากฏตัวที่นี่?” หลินซานมองคนทั้งหลายด้วยความสงสัย
ที่นี่ไม่ใช่ถนนหลวง เส้นทางเล็กสายนี้ปกติมีคนสัญจรน้อยยิ่งนัก การที่พวกของชายร่างใหญ่แซ่ซุนมาปรากฏตัวกะทันหันย่อมผิดปกติ
“พวกเรากำลังตามล่าสังหารมารร้ายเจียงเสวี่ยลั่ว” คนหนึ่งกล่าว
“เจียงเสวี่ยลั่ว?” สีหน้าหลินซานแปรเปลี่ยนเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่าเขาเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
“ใช่ นางบุกโจมตีวัดเทียนกงเมื่อครึ่งเดือนก่อน ผู้คนในวัดเทียนกงบาดเจ็บล้มตายนับไม่ถ้วน แต่นางเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ยามนี้เหล่าชาวยุทธภพกำลังตามล่าสังหารนาง พวกเราได้รับข่าวจึงมารออยู่ที่นี่ บนถนนหลวงใกล้เคียงยังมีชาวยุทธอีกกลุ่มหนึ่งเฝ้ารออยู่ ครานี้นางหนีไม่พ้นแน่”