“เถ้าแก่ พวกข้า...อยากพักที่โรงเตี๊ยม” ชายร่างใหญ่แซ่ซุนเอ่ยอย่างลังเลเล็กน้อย
แม้ก่อนหน้านี้หลินซานจะบอกว่าลู่เหยียนยังคงยินดีต้อนรับพวกเขาเข้าพัก แต่ในใจทุกคนก็ยังไม่ค่อยวางใจนัก
ทว่าเรื่องกลับผิดคาด เมื่อได้ยินว่าเขาต้องการเข้าพัก ลู่เหยียนก็เผยรอยยิ้มต้อนรับทันที รอยยิ้มนั้นสดใสเป็นพิเศษ จนชายร่างใหญ่แซ่ซุนกับพวกอดตะลึงไปชั่วขณะไม่ได้
“จะพักที่โรงเตี๊ยมหรือ? ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ! จะพักห้องธรรมดาหรือห้องชั้นเลิศ? ห้องธรรมดาคืนละ 5 ตำลึงเงิน ห้องชั้นเลิศคืนละ 10 ตำลึงเงิน ชำระเงินก่อนแล้วค่อยเข้าพัก”
เมื่อรู้ว่าคนกลุ่มนี้มาพักจริง ๆ ลู่เหยียนก็ยินดีปรีดาอย่างยิ่ง
โรงเตี๊ยมของเขาไม่มีแขกมาพักนานแล้ว
เห็นว่าลู่เหยียนเป็นอย่างที่หลินซานกล่าวไว้จริง ๆ ชายร่างใหญ่แซ่ซุนกับพวกจึงแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก แม้ค่าที่พักจะแพงยิ่งนัก แต่พักในโรงเตี๊ยมย่อมดีกว่านอนกลางป่ารกร้างมาก
“ข้าบอกแล้วมิใช่หรือว่าเถ้าแก่ลู่ยินดีต้อนรับพวกเจ้า” หลินซานกล่าว
ชายร่างใหญ่แซ่ซุนพยักหน้า ก่อนกล่าวกับลู่เหยียนว่า “พวกข้าขอห้องธรรมดา 6 ห้อง”
พวกเขามีกันทั้งหมด 12 คน ห้องละ 2 คน จึงต้องใช้ 6 ห้อง
“ไม่ลองพักห้องชั้นเลิศของโรงเตี๊ยมเราดูหรือ? ห้องเหล่านั้นมิใช่สิ่งที่ห้องธรรมดาจะเทียบได้” ลู่เหยียนยังคงพยายามเสนอห้องชั้นเลิศ
“ไม่ต้องหรอก พวกข้าพักห้องธรรมดาก็พอ”
ห้องชั้นเลิศมีราคาสูงเป็นสองเท่าของห้องธรรมดา พวกเขาล้วนเป็นชาวยุทธภพ จึงมิได้ใส่ใจสภาพที่พักมากนัก ในสายตาพวกเขา ห้องชั้นเลิศที่ลู่เหยียนกล่าวถึงต่างจากห้องธรรมดาเพียงมีพื้นที่กว้างกว่าเท่านั้น ไม่น่าจะมีสิ่งใดต่างไปอีก