"ไม่เป็นไร" ลู่เหยียนโบกมือ "ถึงเวลากินแล้ว ไปหาร้านอาหารสักแห่งกินอะไรกันเถอะ"
"ได้" หลินซานกล่าว "แต่ข้าต้องขายของพวกนี้ก่อนถึงจะมีเงิน"
หลินซานไม่ได้มามือเปล่า เขายังแบกหมูป่าตัวหนึ่งมาด้วย
นี่คือสิ่งที่เขาล่ามาจากป่าทึบ
ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นนักโทษ ตัวเองไม่มีเงินแม้แต่ครึ่งตำลึง ตอนนี้จะซื้อข้าวของก็ต้องหาเงินก่อน โชคดีที่เขามีฝีมือไม่ธรรมดา ออกล่าสัตว์อยู่สามวัน นอกจากกระต่ายป่ากับสัตว์เล็กๆ พวกนั้นแล้ว ยังล่าหมูป่าได้อีกตัวหนึ่ง
ของอย่างนี้ ในเมืองน่าจะขายได้ราคาดี
"อย่างงี้ ข้าพาเจ้าไปที่แห่งหนึ่ง ที่นั่นน่าจะรับซื้อของพวกนี้" ลู่เหยียนกล่าว
"ที่ไหน?"
"จวนสกุลเจ้า"
จวนสกุลเจ้าที่ลู่เหยียนพูดถึง ย่อมคือบ้านของจ้าวตงหมิง
เขามาคราวนี้ ต้องติดต่อจ้าวตงหมิงอยู่แล้ว พอดีจะได้พาหลินซานไปด้วยกัน
จวนสกุลเจ้าเช่นนี้ ปกติก็รับซื้อของป่าจากภูเขาอยู่แล้ว หมูป่าตัวนี้บางทีก็อาจรับซื้อ
"ได้"
หลินซานไม่รู้จักจ้าวตงหมิง แต่เขาเชื่อใจลู่เหยียน ลู่เหยียนจะพาเขาไป เขาก็ไม่ขัด
ทั้งสามคนมาถึงหน้าประตูเมือง
หลินซานเหลือบมองประกาศบนกำแพง แล้วก้มหน้าลงเล็กน้อย
ลู่เหยียนย่อมสังเกตเห็นประกาศบนกำแพงเช่นกัน
เขาไม่คุ้นเคยกับประกาศแบบนี้ ที่นี่คือที่ที่เขาเคยเห็นประกาศตามล่าตัวเหลียงจวิ้นสยง
แต่บัดนี้ ประกาศตามล่าตัวเหลียงจวิ้นสยงหายไปแล้ว กลับมีประกาศตามล่าตัวใหม่เพิ่มขึ้นมาหนึ่งแผ่น