"เป็นเช่นนี้เอง" ลู่เหยียนวางถ้วยชาลงแล้วกล่าว "โรงเตี๊ยมของข้า ท่านก็รู้อยู่ ว่าอยู่ห่างไกลเกินไป ปกติแทบไม่มีผู้คน ข้าจึงคิดว่าจะนำอาหารในโรงเตี๊ยมมาขายที่อำเภอซงหยางแห่งนี้ เรียกได้ว่าเป็นส่งอาหาร"
"ส่งอาหาร?"
"ใช่ กล่าวคือแขกสามารถสั่งอาหารที่นี่ได้ แล้วโรงเตี๊ยมของข้าจะปรุงสดใหม่ เพียงชั่วเวลาหนึ่งก้านธูป ก็สามารถส่งอาหารที่ปรุงเสร็จแล้วถึงมือแขกได้" ลู่เหยียนอธิบาย
"ยังสามารถทำเช่นนี้ได้หรือ?"
คำพูดของลู่เหยียน มิเพียงทำให้จ้าวตงหมิงประหลาดใจ แม้แต่หลินซานที่ได้ยินความคิดของลู่เหยียนเป็นครั้งแรก ก็ตกใจไม่น้อย
ก่อนหน้าลู่เหยียน ไม่เคยมีโรงเตี๊ยมหรือโรงสุราใดดำเนินการเช่นนี้มาก่อน หากต้องการลิ้มรสอาหารของโรงเตี๊ยมหรือโรงสุรา จำต้องไปถึงสถานที่นั้น มิเช่นนั้นก็ต้องจ่ายค่าแพงเพื่อเชิญแม่ครัวมาปรุงที่บ้าน แต่เช่นที่ลู่เหยียนกล่าว ผู้ใดก็สามารถสั่งอาหาร แล้วส่งอาหารถึงมือแขกได้ การดำเนินการเช่นนี้ พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน
"ย่อมทำได้" ลู่เหยียนยิ้ม "เพียงมีร้านประจำแห่งหนึ่ง ประชาชนในเมืองซงหยางแห่งนี้ ทุกคนสามารถสั่งอาหารที่นี่ หลังจากสั่งอาหารแล้ว ส่งรายการอาหารกลับโรงเตี๊ยมผ่านนกพิราบสื่อสาร ทางโรงเตี๊ยมได้รับรายการอาหารก็ปรุงทันที แล้วจัดบ่าวรับใช้คนหนึ่ง นำอาหารที่ปรุงเสร็จแล้วส่งถึงมือแขก กระบวนการทั้งหมดก็เพียงเท่านี้"
"เช่นนี้..."
คำอธิบายของลู่เหยียน ทำให้จ้าวตงหมิงและหลินซานตะลึงงัน