"หมายความว่าอย่างไร?" หลินซานมองลู่เหยียนด้วยความ curious
"พวกเขาหูซานน่ะ ไม่แน่ว่าจะเป็นคนดีอะไร"
ลู่เหยียนไม่ได้พูดให้ชัดเจนนัก ต่อให้พูดไป หลินซานก็ไม่จำเป็นต้องเชื่อ และพวกหูซานก็ไม่จำเป็นต้องยอมรับ เขารู้จากสมุดลงทะเบียน ไม่มีหลักฐานใดๆ
"อืม ข้ารู้" หลินซานพยักหน้า
แม้เขาจะไม่รู้ว่าอู๋ไฉทำอะไรลับๆ อยู่ แต่เขาก็ไม่มีความเห็นพ้องกับหูซานแม้แต่น้อย ในสายตาเขา พวกนั้นก็แค่โจรภูเขา ไม่นานมานี้เขายังเป็นคนในระบบ ภักดีต่อราชสำนัก พวกโจรภูเขาเหล่านี้ ย่อมไม่มีความรู้สึกดีๆ ให้ด้วย
นี่ก็เป็นเหตุผลที่เขายืนหยัดไม่ไปกับอู๋ไฉ
อู๋ไฉคิดว่า หลินซานครอบครัวแตกสลาย ไร้ที่ไป ถูกปลดจากตำแหน่ง แล้วก็มีมิตรภาพที่เคยร่วมงานกันมาก่อน เกลี้ยกล่อมหลินซานขึ้นเขาน่าจะง่ายดาย แต่ไม่คิดว่าหลินซานยังคงไม่ลืมราชสำนัก และไม่ได้เกลียดราชสำนักจากเรื่องก่อนหน้า
ในสายตาหลินซาน หูซานถูกราชสำนักตราหน้าเป็นโจรภูเขา หรือแม้แต่กบฏมานานแล้ว การที่เขาคบหากับพวกเขาอย่างใกล้ชิด ถูกปลดออกจากตำแหน่งก็เป็นเรื่องปกติ เขาไม่โทษราชสำนัก โทษแค่ตัวเองที่ประมาท และโทษพวกอู๋ไฉที่ปิดบังตัวตนมาคบหากับเขา
"ดูท่าข้าจะกังวลเกินไป" ลู่เหยียนยิ้ม
ใกล้เที่ยง พานสือนำข่าวมา:
"นายท่านใหญ่ อำเภอซงหยางส่งคนมา"
ได้ยินดังนั้น ลู่เหยียนและหลินซานก็ไม่มีใครแปลกใจ