เสียงเอฟเฟกต์สังหารอันใสกังวานดังขึ้นข้างหู
แขนของโจวฉีสั่นเล็กน้อย ตอนนี้เขารู้สึกราวกับได้ดื่มโค้กเย็น ๆ เป็นอึกแรกในวันที่ร้อนระอุ
คำเดียว สะใจ!
สะใจกว่าตอนถือแท็บเล็ตยิงคนเป็นหมื่นเท่า!
แถมยังง่ายกว่าด้วย นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าการฆ่าคนง่ายขนาดนี้ แค่เลื่อนเมาส์ให้เป้าไปอยู่บนหัวศัตรูแล้วลั่นไกก็พอ
ในหูฟัง เพื่อนร่วมทีมสองคนที่กำลังเตรียมย้ายตำแหน่งก็ได้สติ
“เชี่ย! ยิงสไนเปอร์กึ่งอัตโนมัติด้วยมือเปล่าเลยเหรอ?”
“ยิงแม่นมากพี่!”
เหวยหลงเตะประตูสำนักงานโรงงานปูนซีเมนต์เปิดออกทันที
“พี่ลูนา ยิงลูกศรสแกนให้หน่อย อย่าให้พวกมันชุบเพื่อน!”
ฝั่งตรงข้ามเสียไปหนึ่งคน ฝั่งเราไม่มีใครเสียเลย ได้เปรียบขนาดนี้จะถอยไปทำไม?!
แชตสดของโจวฉีก็เริ่มเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
【???】
【เปิดโปรแกรมเหรอ?】
【ดวงล้วน ๆ ต้องดวงแน่!】
【จริงดิ!】
【พี่ใหญ่เก่งจริง!】
【ผ่านไปสองนาทีแล้ว คนข้างบนที่บอกว่าจะกินอะไร กินได้แล้วนะ!】
……
หนึ่งนาทีก่อน อีกฟากหนึ่ง ในห้องสตรีมที่ตั้งภาพหลาวเป่ยจ้าไว้
“ถึงเวลาโชว์ฝีมือจริง ๆ ให้พวกคุณดูแล้ว ไม่งั้นพวกคุณคงคิดว่าลูลูเนี่ยวเล่นเป็นแต่หลาวเป่ยจ้า!”
แชตสดเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ไม่มีใครเชื่อสักคน
ลงจุดหนึ่งของโรงงานปูนซีเมนต์ เปิดเกมมาเพื่อนร่วมทีมสองคน คนหนึ่งยืนคุมจุดอพยพฝั่งตะวันตกตรงกำแพง อีกคนแย่งขึ้นชั้นสอง พอได้ยินเสียง C4 เขาก็เลือกไปที่กล่องไม้ตรงบันได ตั้งปืนดักปากทางเข้าโรงงานปูนซีเมนต์ทันที
เกมนี้เขาเล่นอูลูลู ใช้ svd ปืนสไนเปอร์กึ่งอัตโนมัติ
ไม่นาน เหวยหลงผิวขาวคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในกล้องเล็ง เขารีบเหนี่ยวไก เสียงเกราะแตกอันใสดังก้อง แต่เหวยหลงยิงตอบโต้จนล้มไปแล้ว
“โธ่! ขาดอีกนัดเดียว!”
“เพื่อน ๆ! เหวยหลงเกราะแตก เหลือเลือดเดียว!”
เพื่อนร่วมทีมอูหมิงที่ไปคุมจุดอพยพฝั่งตะวันตกพูดขึ้นทันทีว่า
“พวกนายคุมปากทางไว้ ฉันจะอ้อมไป!”
“โอเค ๆ ๆ!”
วางแผนเรียบร้อย ลูลูเนี่ยวก็ตั้งใจคุมตำแหน่งดักหัวตรงปากทางเข้า
ตำแหน่งนี้มีปืนสไนเปอร์กึ่งอัตโนมัติคุมอยู่ ฝั่งตรงข้ามไม่มีทางบุกเข้ามาได้ รออูหมิงอ้อมไปถึง ก็มีโอกาสสูงที่จะจัดการทั้งทีมได้โดยไม่เสียเลือด
แต่พอคิดได้อย่างนั้น ลูนาในชุดสีแดงคนหนึ่งก็เดินออกมาจากปากทางอย่างสบาย ๆ ไม่ปิดบังตัวเองเลยสักนิด
เขาเหนี่ยวไกไปตามสัญชาตญาณ
แต่เขากำลังคุมตำแหน่งดักหัวตอนอีกฝ่ายโผล่พ้นที่กำบัง นัดแรกจึงยิงพลาด พอเขากำลังจะลากปืนตามเป้า
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!!!
ภาพตรงหน้าพลันมืดลง โดนยิงหัวสองนัดจนล้มลงไปทันที
“เชี่ย!!!”
เขาตบโต๊ะอย่างตื่นเต้น
“ใครเขาออกจากที่กำบังกันแบบนี้?! เดินออกมาตรง ๆ เลยเนี่ยนะ!”
แชตสดพลันเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
【โปรแกรมโกง?】
【เชี่ย ลูนานี่เล่นยังไงวะ?】
【กากจริง! เดินออกมาแบบนั้นยังรับมือไม่ได้เหรอ?】
【ลากออกมายิงตรง ๆ แบบไม่มีที่กำบังเลย!】
【โดนยิงหัวสองนัดเพราะดวงแล้วหงุดหงิดไหม?】
【……】
“โธ่ พูดตามตรงนะเพื่อน ๆ โดนยิงหัวสองนัดเพราะดวงแบบนี้ก็ทำอะไรไม่ได้จริง ๆ!”
ลูลูเนี่ยวพูดพลางคลานไปบนพื้นมุ่งหน้าไปหาเพื่อนร่วมทีม
“พี่คุมไว้ก่อนนะ เดี๋ยวผมคลานขึ้นไปเอง”
เขาตั้งใจจะคลานขึ้นบันไดไปชั้นสอง ให้เพื่อนร่วมทีมที่อยู่บนนั้นชุบ
แต่ตอนที่คลานขึ้นไปได้ครึ่งทาง
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด……
ลูกศรสแกนที่เปล่งแสงสีแดงพุ่งผ่านท้องฟ้า
【ตำแหน่งถูกเปิดเผยแล้ว】
ลูลูเนี่ยวกับเพื่อนร่วมทีมบนชั้นสองถูกส่องให้เห็นทั้งคู่
……
“ชั้นสองหนึ่งคน บนบันไดน่าจะเป็นคนที่ล้ม กำลังคลานขึ้นมา แต่ยังสแกนไม่เจอว่าคนที่สามอยู่ไหน”
โจวฉีรายงานข้อมูลอย่างรวดเร็ว
“อาจอยู่ทางหอพัก เตี๋ย โยนควันบังสายตาสักลูก เราจะกดเข้าไปใกล้ ๆ พวกมันกำลังจะชุบเพื่อน เราต้องไม่ปล่อยให้ชุบได้!”
ตอนนี้เหวยหลงมาถึงตู้คอนเทนเนอร์หน้าสำนักงานโรงงานปูนซีเมนต์แล้ว เขาโผล่ดูสองสามครั้ง แต่ไม่เห็นคนบนชั้นสอง
“อ้อ ๆ ได้!”
เตี๋ยใช้สกิลควบคุมกลุ่มควันให้ตกลงบนพื้นในโรงงานปูนซีเมนต์ แต่ลูกควันเบี่ยงไปนิดหน่อย
“อ๊ะ โยนเบี้ยวไปหน่อย!”
“……ไม่เป็นไร”
พูดจบ เหวยหลงก็พุ่งด้วยไอพ่นไปถึงมุมกำแพงใต้รังนก ได้ยินเสียงติ๊ด ๆ ของการชุบชีวิตจากด้านบน
“พวกมันกำลังชุบ ไปกับผม!”
เหวยหลงใช้หูตุนกระโดดขึ้นไป จากนั้นก็พุ่งกดเข้าไปอย่างรวดเร็ว โจวฉีตามมาติด ๆ
ฝั่งตรงข้ามได้ยินเสียงก็ปล่อยมือจากการชุบอย่างเด็ดขาด
“ผมจะพุ่งยิงมันเลย! ตามมา!”
เหวยหลงกด C4 เสร็จ ก็พุ่งจากปากบันไดไปทางซ้ายของถังเหล็กทันที
แต่ในวินาทีต่อมา เสียงโดรนแฟลชของไม้เสี่ยวเหวินก็ดังขึ้น
ไม่นานเลือดของเหวยหลงก็ลดจนหมด เขาล้มลง
“เชี่ย โดนแฟลช!”
จริง ๆ แล้วโจวฉีก็อยากตามไปเหมือนกัน แต่ตอนนี้เขายังใช้ท่ากระโดดโผล่ยิงพื้นฐานไม่คล่องเลย
แต่โชคดีที่ตอนเขาโผล่หัวออกไป อีกฝ่ายที่เป็นไม้เสี่ยวเหวินก็ถอยกลับเข้าที่กำบังเพื่อเปลี่ยนกระสุนแล้ว
สถานการณ์เลยกลายเป็นว่าโจวฉีตั้งปืนดักตรง ๆ ส่วนอีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะรู้ว่าเขาตั้งปืนดักอยู่ จึงเริ่มโผล่ตัวออกมานิดเดียวเพื่อล่อให้เขายิง
แต่โจวฉีจดจ่ออยู่กับเกม มือมั่นคง ไม่ยอมลั่นไก หลังอีกฝ่ายโผล่มาล่อหลายครั้ง โดรนแฟลชที่มีแสงสีแดงกะพริบก็พุ่งออกมา ตามด้วยไม้เสี่ยวเหวินที่กระโดดโผล่พ้นที่กำบังมาพร้อมกัน
“คนกับแฟลชออกมาพร้อมกันเหรอ?”
เหวยหลงที่นอนอยู่บนพื้นใจหายวาบ
คอมโบสั้น ๆ แบบนี้ ถ้ายิงโดรนแฟลช อีกฝ่ายก็จะยิงเรา แต่ถ้าไม่ยิงก็โดนแฟลชเต็ม ๆ
ตอนอยู่ใกล้กันรับมือได้ยากมาก
แต่ในวินาทีต่อมา
ปั่ก ๆ ๆ ๆ……
【โดวอินโจวฉีสังหารหูหยารั่วไป๋】
“???”
เหวยหลงที่นอนอยู่บนพื้นเห็นชัดเต็มตา อีกฝ่ายที่เป็นไม้เสี่ยวเหวินกับโดรนแฟลชแทบจะถูกกระสุนยิงโดนพร้อมกัน
“เชี่ย พี่…พี่นี่มัน…”
เขาอยากถามว่าเปิดโปรแกรมโกงหรือเปล่า แต่เพราะนี่เป็นการแข่งขันอย่างเป็นทางการ เขาจึงอดกลั้นไว้
ถึงจะเปิดจริง พอไปแข่งออฟไลน์ก็รู้กันเอง
ขนาดเหวยหลงที่มองจากมุมมองบุคคลที่สามยังตกใจขนาดนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนดูในห้องสตรีมของโจวฉีที่เห็นจากมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
แทบจะในชั่วพริบตา โจวฉีก็ยิงโดรนแฟลชตกไป พร้อมกับยิงไม้เสี่ยวเหวินของอีกฝ่ายตายด้วย
【???】
【เปิดจริงเหรอ?】
【ไม่ใช่มั้งพี่?】
【รายงานให้ทางการตรวจสอบเถอะ ไม่คิดจะเนียนแล้วหรือไง】
【ทางยังเดินไม่ถูก อุปกรณ์ก็ไม่ใช้ แต่ยิงแม่นขนาดนี้ รู้ไหมว่าฉันจะพูดอะไร?】
【……】
แต่ตอนนี้โจวฉีไม่มีเวลามองแชตสด
ระหว่างที่เขากำลังชุบเหวยหลง เตี๋ยที่อยู่ชั้นล่างก็ถูกลอบโจมตี
“อูหมิง อูหมิง! มีอูหมิง!”
สิ้นเสียงของเธอ สัญญาณคลื่นจากท่าไม้ตายของอูหมิงก็ปรากฏขึ้นที่ขอบจอทั้งสองด้านของโจวฉี
หลังลุกขึ้นมาได้ เหวยหลงก็หลบอยู่ระหว่างถังเหล็กสองใบแล้วใช้ยารักษา แต่เลือดกำลังจะฟื้นขึ้นมาเต็มแล้ว
ฟิ้ว! ตู้ม!
แผ่นดิสก์ระเบิดตรงข้างเท้าของเขา
เพิ่งยืนขึ้นได้ไม่นานก็ล้มลงอีกครั้ง
“เชี่ย! ทางนี้ ๆ อูหมิงขึ้นมาจากทางนี้แล้ว!!”
เขาขยับตัวไปพลางรายงานตำแหน่งให้โจวฉีที่ยังรอดชีวิตอยู่คนเดียวไปพลาง
เห็นคลื่นสัญญาณทั้งสองข้างแล้ว โจวฉีก็รู้สึกใจตึงขึ้นมาเล็กน้อย ทำได้แค่ตั้งปืนดักฝั่งที่อูหมิงเปิดเผยตำแหน่งให้เห็น
อูหมิงในสถานการณ์หนึ่งต่อหนึ่งน่ากลัวมาก
แค่โดนแผ่นดิสก์แฟลชสักลูกก็จบแน่
เขาเกร็งประสาทจนตึง จู่ ๆ สัญญาณแฟลชสีแดงก็ปรากฏขึ้น โจวฉีขยับเมาส์หันหลังให้แสงไปตามสัญชาตญาณแทบจะทันที
แต่เพราะเมาส์ชนคีย์บอร์ด เขาจึงหันกลับไปไม่ทัน โดนอูหมิงยิงสองนัด เลือดลดฮวบเหลือ 52