เดลต้าฟอร์ซ: สตรีมเมอร์เกมมือถืออย่างผมหลงเข้าศึกชิงจุดสูงสุด

ตอนที่ 1 ศึกจิ้มเฟิง: สตรีมเมอร์เกมมือถืออย่างฉันหลุดเข้าไปในศึกสุดยอด

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【ปี๊ป! ปุ่มเพิ่มอัตราดรอปและเพิ่มฝีมือ!】

【ปี๊ป! ตู้เซฟฝากสมอง 999×999!】

คำถาม: ถ้าคุณเป็นสตรีมเมอร์เกมเดลต้าบนมือถือสายวิ่งเก็บของ เห็นศึกจิ้มเฟิงก็สมัครเข้าแข่ง พอสมัครแล้วถึงรู้ว่าเป็นการแข่งขันเกมเวอร์ชันคอมพิวเตอร์ แถมถอนตัวไม่ได้แล้ว จะทำยังไง?

“คุณติดกับแล้ว!!!”

โลกคู่ขนาน มุมหนึ่งของร้านอินเทอร์เน็ตในหมู่บ้านกลางเมือง

หน้าจอตรงหน้าพลันดับมืดลงทันที ตัวอักษรสีแดงเลือดสี่คำว่า “ถอนกำลังล้มเหลว” ปรากฏเด่นอยู่กลางจอ เสียงของเซอิดยังคงก้องอยู่ในหูฟังราคาถูก

“น่าเสียดายนะพี่น้อง!”

“รอบหน้าสู้ ๆ รอบหน้าสู้ ๆ!”

“ผมผิดเอง ผมผิดเอง……”

โจวฉีที่นั่งอยู่หน้าจอทำได้เพียงขอโทษเพื่อนร่วมทีมไปพลาง ออกจากหน้าสรุปผลความพ่ายแพ้ไปพลาง

【ผู้บัญชาการหน่วยยาม เซอิด

การโจมตีจากศัตรู: ถูกสังหารด้วยการโจมตีประชิด

-108.1】

วันนี้เป็นวันแรกของสัปดาห์แรกในศึกจิ้มเฟิงสตรีมเมอร์ นัดแรกเขาเกิดที่จุดหมายเลขหนึ่งของตึกฝั่งตะวันออก แล้วถูกเซอิดใช้ศอกกระแทกตายพอดีกับที่จุดหมายเลขหนึ่งของตึกเซลโลวเปิดฉากบุกเข้ามา ทำให้ทั้งทีมถูกกวาดเรียบ

เขาเป็นสตรีมเมอร์เกมเดลต้าบนมือถือสายวิ่งเก็บของที่มีผู้ติดตามไม่มากนัก ตอนเห็นกิจกรรมศึกจิ้มเฟิงสตรีมเมอร์ในหน้ากิจกรรมทางการ เขาก็สมัครโดยไม่ได้อ่านเงื่อนไขให้ดี พอรู้ว่าเป็นการแข่งขันเกมเวอร์ชันคอมพิวเตอร์ก็ถอนตัวไม่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้นต้องเสียค่าปรับ

ตัวเขาเองก็แทบไม่มีเงินติดตัว จึงทำได้แค่กัดฟันเปิดสตรีมแข่งจากร้านอินเทอร์เน็ต

ไม่คิดเลยว่านัดแรกจะกลายเป็นเรื่องตลกใหญ่โตขนาดนี้

โจวฉีสูดหายใจลึก ๆ แล้วเหลือบมองโทรศัพท์บนโต๊ะ บนนั้นเป็นห้องไลฟ์ทางการของเกมเดลต้าบนโดวอิน ช่างบังเอิญเสียจริง ตอนนี้กำลังฉายภาพเหตุการณ์ของเขาเมื่อครู่อยู่พอดี

ไม่นาน ในห้องไลฟ์ของเขาก็มีผู้ชมหลั่งไหลเข้ามาหลายสิบคนในพริบตา

【เชี่ย! บุกมาแล้วหัวหน้า ผมไปก่อนนะ!】

【จบแล้วหัวหน้า เป็นพี่น้องกันอยู่ในใจ ไว้ติดต่อกันวันหน้า……】

【พวกพี่ ผมอยากถอนตัวจริง ๆ แล้ว……】

【ออกมาคลุกวงการ ไม่มีใครเห็นแก่ความเป็นพี่น้องเลย พวกคุณหนีกันหมด……งั้นผมก็หนีด้วย!】

【หัวหน้าสู้ ๆ!】

พอเห็นผู้ชมที่หลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์อย่างกะทันหัน แฟน ๆ ที่เขาสะสมไว้ตอนสตรีมเกมมือถือก็พากันหนีหายไปหมด

เหลือเพียงแฟนพันธุ์แท้ที่ชื่อถู่ถู่ถวนจื่อเนียง ตะโกนให้กำลังใจอยู่หนึ่งประโยค

แต่ไม่นานเสียงนั้นก็ถูกกลบด้วยแชทที่ไหลผ่านอย่างรวดเร็วทีละข้อความ

【666 มาแล้ว สตรีมเมอร์ศึกจิ้มเฟิงที่โดนเซอิดฆ่าตัวต่อตัว!】

【คนนี้เหมือนจะเป็นสตรีมเมอร์เกมมือถือสายวิ่งเก็บของนะ!】

【สตรีมเมอร์เกมมือถือสนุกกันใหญ่เลย!】

【รีบถอนตัวเถอะ อย่าถ่วงเพื่อนร่วมทีมเลย!】

【ฝีมือยังสู้พวกสายวิ่งเก็บของไม่ได้ แล้วจะมาแข่งทำไม?】

……

โจวฉีมองแชทที่เต็มไปด้วยคำเยาะเย้ย เหลือบดูฮาเฟอร์คอยน์ที่เหลืออยู่ แล้วกดเข้าเมนูจัดอุปกรณ์เงียบ ๆ

จัด kc17 หนึ่งกระบอก ราคาสามแสนห้าหมื่น พร้อมกระสุนสี่ชุด หมวกสี่ใบ และเกราะสี่ตัว

ศึกจิ้มเฟิงสัปดาห์แรกจัดอันดับตามมูลค่าทรัพยากรทั้งหมด ในบรรดาปืนทั้งหลาย kc17 ที่ใช้กระสุนพิเศษได้คือตัวเลือกที่คุ้มค่าที่สุด

ตรวจดูจนแน่ใจว่าพกยา หมวก เกราะ ชุดซ่อม และกระสุนครบแล้ว ก็กดเริ่มจับคู่

พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ โจวฉีคิดได้ชัดเจนแล้วว่าเขาไม่มีเงินจ่ายค่าปรับ ต่อให้โดนด่าก็ทำได้แค่กัดฟันเล่นให้จบ

แชทระเบิดขึ้นมาทันที

【666 ยังจะลงอีกเหรอ?】

【มาแจกของฟรีแล้ว คนใส่ชุดเต็มคอสเพลย์มาแล้ว!】

【ถ้าสตรีมเมอร์รอดเกินสองนาที ผมกินให้ดูเลย!】

【ดูจากรอบก่อน ถ้าเจอทหารโล่ก็ถึงคราวชี้เป็นชี้ตายแล้ว!】

“……”

โจวฉีไม่สนใจแชท บนหน้าจอเข้าสู่ภาพจับคู่แล้ว

เพื่อนร่วมทีมสองคน คนหนึ่งเลือกเหวยหลง อีกคนเลือกเตี๋ย

เหวยหลงเป็นสตรีมเมอร์จากปั๋วจ้าน ส่วนเตี๋ยเป็นสตรีมเมอร์โดวอินเหมือนโจวฉี

หลังครุ่นคิดครู่หนึ่ง โจวฉีก็เลือกเสริมด้วยลูนา

ไม่นานสัญลักษณ์เสียงของเพื่อนร่วมทีมทั้งสองก็สว่างขึ้น

“ฮัลโหล ๆ พี่น้อง มีไมค์ไหม?”

เสียงของเหวยหลงออกจะอู้อี้เล็กน้อย

“มีสิพี่ มีแน่นอน!”

เกินคาดจริง ๆ ที่เตี๋ยเป็นผู้หญิง

พูดจบเตี๋ยก็เสริมขึ้นอีกประโยคว่า

“เอ่อ……ฉันเป็นสตรีมเมอร์สายวิ่งเก็บของ ฝีมือไม่ค่อยเก่งเท่าไร แต่ยิงปืนได้นะ……”

“ไม่เป็นไร ๆ ยิงปืนได้ก็พอแล้ว!”

เหวยหลงมีทัศนคติดีมาก

“พี่ลูนาล่ะ มีไมค์ไหม?”

ตอนนั้นเองโจวฉีถึงเพิ่งรู้ว่าไมโครโฟนของตัวเองยังไม่ได้เปิด

เขารีบกดปุ่มบนหูฟัง

“ฮัลโหล ๆ ได้ยินไหม?”

ในช่องเสียงเงียบไปหนึ่งวินาที จากนั้นเตี๋ยถึงค่อยพูดอย่างระมัดระวังว่า

“ได้ยินอยู่ แต่……เสียงไมค์ของพี่ลูนามันแตกนิด ๆ นะ?”

“ก็แตกอยู่หน่อยจริง ๆ……” เหวยหลงช่วยยืนยันอีกเสียง

พอได้ยินแบบนั้น โจวฉีก็ลดเสียงไมโครโฟนลงเล็กน้อย แล้วพูดตามตรงว่า

“ขอโทษจริง ๆ ผมอยู่ร้านอินเทอร์เน็ต หูฟังไม่ค่อยดี”

“ร้านอินเทอร์เน็ต?!” ทั้งสองคนร้องขึ้นพร้อมกัน

พวกเขาต่างประหลาดใจ แต่ก็เข้าใจกันโดยไม่ต้องพูด เลือกไม่ถามต่อและไม่ได้พูดถึงเรื่องไมโครโฟนอีก ท้ายที่สุดแล้ว คนเราเกิดมาบนโลกนี้ ใครบ้างที่ไม่เคยมีช่วงเวลาลำบาก

แต่พอโจวฉีเปิดไมค์ แชทก็เพิ่มขึ้นทันที

【666 มาแล้ว สตรีมเมอร์แข่งจากร้านอินเทอร์เน็ต! ผู้ดูแลร้าน! เอาบะหมี่ถ้วยมาให้ผมถังหนึ่ง!】

【โห เสียงไมค์ผมแตกมากเหรอ?】

【เชี่ย! มนุษย์ดาวไซเบอร์ตรอนมาจากไหน?!】

【เบเลียลบุกโลกแล้วเหรอ?】

【สตรีมเมอร์ซื้อไมค์นี้มาในราคาเก้าหยวนเก้าสิบใช่ไหม?】

……

“เรากำลังจะลงจอด ยืนยันเป้าหมายปฏิบัติการอีกครั้ง!”

หน้าจอโหลดจบลง แผนที่บนหน้าจอค่อย ๆ กางออก

กรอบจุดเกิดปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว เป็นจุดเกิดบริเวณไซต์ก่อสร้างนอกโรงงานปูนซีเมนต์

(กติกาศึกจิ้มเฟิง: การแข่งขันเดี่ยวออนไลน์ตามเวลาที่กำหนด รวมสามสัปดาห์ แข่งสัปดาห์ละสามวัน เวลา 19:00-22:00 น. วันแรกของแต่ละสัปดาห์แข่งเขื่อน วันที่สองแข่งบาเค่อชื่อ วันที่สามแข่งฐานอวกาศ สัปดาห์แรกไม่มีการคัดออก คิดเฉพาะคะแนนทรัพยากร สัปดาห์ที่สองคัดจาก N คนเหลือ 300 คน คิดคะแนนทรัพยากรบวกคะแนนสังหาร สัปดาห์ที่สามคัดจาก 300 คนเหลือ 30 คน คิดคะแนนทรัพยากรบวกคะแนนสังหารบวกคะแนนชิงอิฐ)

“เอายังไงดีพี่น้อง? บุกโรงงานปูนซีเมนต์ หรือเข้าตึกทางช่องทางคนขี้ขลาดเลยดี?” เหวยหลงถามพลางหัวเราะ

“บุกโรงงานปูนซีเมนต์เถอะ สัปดาห์นี้นับคะแนนจากทรัพยากร เราจัดการทีมที่โรงงานปูนซีเมนต์แล้วไปทำภารกิจสองจุดทางตะวันตก จากนั้นก็จ่ายเงินถอนตัว……” เตี๋ยเสนอ

ถึงเธอจะเป็นสตรีมเมอร์สายวิ่งเก็บของ แต่ก็ศึกษากติกาการแข่งมาอย่างจริงจัง

สัปดาห์นี้ไม่มีคะแนนจากการสังหาร จะไปสู้หลายทีมก็ไม่คุ้ม

อีกอย่าง คนในทีมย่อมรู้ฝีมือตัวเองดี ทีมของพวกเขาไม่ได้แข็งแกร่งนัก เกรงว่าจะรับมือแม้แต่ทีมเดียวได้ยาก

เพราะทีมที่จับคู่มาเจอล้วนเป็นสตรีมเมอร์สายอาชีพ ทุกคนฝีมือดีมาก

“ผมได้หมด”

หลังรออยู่ครู่หนึ่ง เสียงของโจวฉีที่ฟังคล้ายชาวไซเบอร์ตรอนก็ดังขึ้น

“……ก็ได้ งั้นไปจัดการทีมทางตะวันตก!”

ทีมสามคนวางแผนกันอย่างรวดเร็ว

“จำไว้ให้ดี ค้นของ ปะทะศัตรู จัดการเสร็จแล้วถอนตัว!”

เสียงเชือกเสียดสีกรีดหูดังขึ้น ภาพไซต์ก่อสร้างนอกโรงงานปูนซีเมนต์ก็ปรากฏตรงหน้า

“ผมจะนำเอง!”

ปี๊ป ๆ ๆ! ปัง!

เหวยหลงพุ่งนำหน้าไปแย่งตำแหน่ง

โจวฉีควบคุมลูนาขยับเข้าใกล้โรงงานปูนซีเมนต์ แม้ตัวละครจะเคลื่อนไหวอยู่ แต่ปลายนิ้วของเขายังไม่คุ้นชินกับการควบคุมด้วยคีย์บอร์ดนัก

แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ ความไม่คุ้นชินนั้นดีขึ้นจากรอบที่แล้วมาก อย่างน้อยเขาก็ไม่กดปุ่มผิดอีกแล้ว

“ไม่มีทหารร็อกเก็ต จุดหมายเลขหนึ่งมีคนเกิด!”

เหวยหลงรายงานข้อมูล พูดจบเสียงยิงต่อเนื่องจากปืนซุ่มยิงก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว เหวยหลงถูกยิงจนเหลือพลังชีวิตเพียงน้อยนิดในทันที ก่อนพ่นไอพุ่งไปยังด้านนอกสำนักงานโรงงานปูนซีเมนต์ฝั่งขวา

ฝ่ายตรงข้ามจับจองตำแหน่งไว้ก่อนแล้ว แถมยังเล็งคุมช่องกำแพงด้วยปืนซุ่มยิง เหวยหลงยังไม่ทันเข้าใกล้ช่องกำแพง แค่โผล่ศีรษะออกไปนิดเดียวก็ถูกยิงจนเหลือพลังชีวิตน้อยนิด

“เชี่ย! svd ฝั่งตรงข้ามแม่นชะมัด!”

“หรือเราไม่บุกโรงงานปูนซีเมนต์แล้วดีไหม? ตรงนี้โดนเล็งคุมไว้ เป็นตำแหน่งเสียเปรียบ แถมเราก็ไม่มีปืนระยะไกลด้วย”

เตี๋ยส่งโดรนรักษาไปหาเหวยหลง แล้วเปลี่ยนใจทันที

ส่วนโจวฉีที่อยู่ข้าง ๆ ตอนเหวยหลงถูกยิง จู่ ๆ ก็สังเกตเห็นเรื่องประหลาดขึ้นมา ในสมองของเขาปรากฏภาพตำแหน่ง ระยะห่าง และท่าทางของฝ่ายตรงข้ามตอนยิงปืนขึ้นมาทันที

ก่อนหน้านี้เขาเล่นแต่เกมมือถือ พึ่งพาการจับเสียงมากเกินไป จนแทบไม่เคยตั้งใจฟังข้อมูลต่าง ๆ เลย

อีกทั้งตอนนี้เขายังมีสัญชาตญาณบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก เขารู้สึกว่าตัวเองยิงอีกฝ่ายให้ตายได้

โจวฉีทำตามสัญชาตญาณนั้น ควบคุมลูนาก้าวออกไปด้านข้างโดยไม่รู้ตัว

“ก็ดีเหมือนกัน เราข้ามพื้นที่ตลิ่งไปทางตึกฝ่ายปกครองเลย ถ้าถูกกดออกมาจากทางนี้เดี๋ยวจะลำบาก!”

เหวยหลงหลบอยู่ข้าง ๆ กำลังซ่อมเกราะ จึงไม่ได้สังเกตการเคลื่อนไหวของโจวฉี

แต่ในวินาทีถัดมา

ติ๊ง!

“กำจัดเป้าหมายแล้ว!”

เสียงลูนาเปิดใช้สกิลติดตัวตรวจจับศัตรูดังขึ้นแทบจะพร้อมกับเสียงประกาศล้มศัตรู!

【โจวฉีจากโดวอินสังหารลูลูเนี่ยว ทหารร็อกเก็ตจากโดวอิน】

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป