ภายในกองบัญชาการจื้อซือ แสงไฟสว่างไสว นายพลเผิงผู้เคร่งขรึมกำลังตรวจสอบแผนที่ยุทธการอย่างละเอียด "เร็วเข้า หาให้หน่อยว่ากองทัพไหนอยู่ใกล้ซานซัวลี่ที่สุด?"
"กองพลที่ 138 ครับ พวกเขาอยู่ห่างจากซานซัวลี่ประมาณ 140 ลี้ แต่เพิ่งเสร็จศึกที่เตอชวนเมื่อคืนนี้ กำลังพักฟื้นอยู่" เสนาธิการตอบ
"ติดต่อเหลียงจวินจ่างของกองพลที่ 138 ทันที สั่งให้พวกเขารับคำสั่งแล้วรีบไปซานซัวลี่ให้เร็วที่สุด ต้องไปให้ถึงก่อน 8 โมงเช้าพรุ่งนี้ เพื่อสกัดกั้นกองพลที่ 9 ของอเมริกา บอกพวกเขาว่า ความสำเร็จหรือล้มเหลวอยู่ที่ครั้งนี้"
รุ่งสางของวันที่ 29 พฤศจิกายน กองพลที่ 138 ที่กำลังพักฟื้นอยู่ก็ได้รับคำสั่งจากนายพลเผิงโดยฉับพลัน ให้กองกำลังหลักรีบแทรกซึมไปยังซานซัวลี่อย่างรวดเร็ว ต้องตัดเส้นทางถอยของกองกำลังสหประชาชาติและกองพลที่ 9 ของอเมริกาก่อนที่พวกเขาจะไปถึง หลังจากได้รับคำสั่ง กองพลที่ 138 ก็สั่งให้กองพลน้อยที่ 113 เร่งความเร็วเต็มที่ไปยังซานซัวลี่ทันที โดยให้กองพลน้อยที่ 112 และ 114 คุ้มกันการเดินทัพ
เฉินซานโกวเปิดแผนที่สงคราม มาร์กตำแหน่งซานซัวลี่ไว้ หลายเส้นทางเดินทัพก็ปรากฏขึ้นที่มุมขวาบนของสายตาทันที สุดยอด!
เฉินซานโกวคิดในใจ แล้วเลือกเส้นทางที่ใช้เวลาน้อยที่สุด เส้นทางที่คดเคี้ยวก็ถูกมาร์กขึ้นมาทันที แต่ว่าเกือบทั้งเส้นทางเป็นภูเขา เฉินซานโกวไปหาเฉินต้าลงพี่ชายใหญ่ เพื่อบอกแผนการลัดภูเขาตรงไปยังซานซัวลี่ให้พี่ชายฟัง พี่ชายรู้ดีว่าน้องคนนี้มีฝีมือ จึงพาเฉินซานโกวไปหาผู้บังคับกองพันหวังเจินเหอ เพื่อรายงานความคิดของเฉินซานโกว หวังเจินเหอเมื่อได้ยินว่าเป็นคำแนะนำของเฉินซานโกว ก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง "ไอ้หมา เจ้าแน่ใจเรื่องเส้นทางเดินทัพหรือ?"