“ฉันแพ้แล้ว”
เจียงเหย่หยุดโจมตี สีหน้าภาคภูมิใจ “หนุ่มน้อย อย่าทำเป็นเก่งไปหน่อยเลย เหนือพลังพิเศษระดับเอสยังมีระดับเอสเอสกับเอสเอสเอส ฉันยังไม่กล้าพูดว่าตัวเองไร้เทียมทานเลย”
โจวหมิงเซวียนสูดหายใจลึก “ฉันต้องการทีมจริง ๆ การเข้าร่วมกับพวกคุณก็น่าจะไม่เลว แต่พวกคุณต้องรอฉันสักพัก ฉันยังมีเรื่องต้องไปจัดการ พอเสร็จแล้วจะไปหาพวกคุณ”
“ถ้านายไม่รักษาคำพูดขึ้นมาล่ะ แบบนั้นฉันก็ชนะนายเปล่า ๆ น่ะสิ”
โจวหมิงเซวียนกระตุกมุมปาก “ถ้าฉันเป็นคนแบบนั้น พวกคุณยังกล้าให้ฉันเข้าทีมอีกเหรอ”
“เถียงไม่ออกเลยแฮะ...”
หลินชวนยิ้ม “ในเมื่อนายเข้าทีมแล้ว เรื่องของนายก็คือเรื่องของทีม พวกเราไปกับนายได้”
“นี่...”
โจวหมิงเซวียนลังเลขึ้นมาทันที “บอกไว้ก่อนนะ เรื่องที่ฉันจะไปทำอันตรายมาก ต่อให้เป็นฉันเองก็ไม่มั่นใจว่าจะรอดกลับมาได้”
“ลองเล่ามาก่อนสิ”
โจวหมิงเซวียนเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ เล่าออกมา
“เมื่อก่อนฉันเป็นแค่พนักงานกินเงินเดือน อยู่กับน้องชายสองคน คืนที่สัตว์กลายพันธุ์อาละวาด ฉันก็ตื่นพลังพิเศษขึ้นมา เพราะฉันแข็งแกร่ง คนในหมู่บ้านจัดสรรทั้งย่านเลยเลือกติดตามฉัน
แต่เมื่อ 5 วันก่อน ฉันพาคนกลุ่มหนึ่งออกจากหมู่บ้านไปหาเสบียง แล้วบังเอิญเจอหัวหน้ากองธงดำ เขาชวนฉันเข้าร่วมกองธงดำ
แต่ชื่อเสียงของกองธงดำในแถบนี้เน่าเฟะไปนานแล้ว พวกมันปล้นชิงทรัพยากรตามใจ ข่มขืนผู้หญิง ชื่อเสียงย่ำแย่สุด ๆ ฉันย่อมไม่ยอมเข้าร่วมอยู่แล้ว