“พี่เปา พวกเราตายไปหลายสิบคนแล้ว จะเชื่อฟังคำสั่งของหลินชวนต่อจริง ๆ เหรอ?”
เปาจิ้งถลึงตาใส่เขา “พูดจาเหลวไหล ตอนนี้ถอยกลับไป คนที่ตายไปก็เสียเปล่าสิ! ใครไม่อยากตายก็สู้ให้สุดชีวิต!”
เขามองไปทางหลินชวนกับพวกอีกสองคน
“ถ้าพวกเขายังฆ่าเจ้าหมาดำนั่นไม่ได้ สุดท้ายพวกเราก็ต้องกลายเป็นอาหารของมันกันหมด!”
เจ้าหมาดำเฝ้าอยู่ด้านนอกโรงอาหารมาตลอด เห็นได้ชัดว่ามันหมายจะกินพวกเขาให้หมด
หากทั้งสองฝ่ายไม่ตายกันไปสักฝ่าย เรื่องนี้ก็ไม่มีทางจบลงได้
ลานหน้าโรงอาหาร
หลินชวนกับพวกอีกสองคนล้อมโจมตีเจ้าหมาดำพร้อมกัน
แม้ต้องรับมือกับทั้งสามคน เจ้าหมาดำก็เพียงเสียเปรียบอยู่เล็กน้อยเท่านั้น
เปลวไฟสีดำบนตัวมันร้ายกาจมาก ขอแค่ถูกมันประชิดตัว ต่อให้เป็นผู้มีพลังพิเศษก็ยังถูกย่างจนไหม้เกรียมได้
“อาเหย่ ระวังเขตแรงโน้มถ่วงของฉัน!”
“ได้”
ก่อนหน้านี้หลินชวนไม่ได้ใช้พลังพิเศษ【เขตแรงโน้มถ่วง】โดยตรง
เจ้าหมาดำตัวนี้ฉลาดเกินไป ทักษะการต่อสู้ของมันยังเหนือกว่าพวกเขาทั้งสามคน ถึงได้ถูกล้อมโจมตีมานานขนาดนี้โดยไม่ถูกฆ่าตายทันที
ต้องรู้ก่อนว่ามันยังไม่ใช่สัตว์กลายพันธุ์ขั้นสองด้วยซ้ำ!
ที่แย่ที่สุดคือหอกเหนือธรรมชาติไม่เคยปักถูกมันเลยสักครั้ง
ไม่ใช่เพราะเจียงเหย่เล็งไม่แม่น แต่เป็นเพราะเจ้าหมาดำตัวนี้หลบเก่งมาก เจียงเหย่จึงแทงไม่ถูกแม้แต่ครั้งเดียว
หลินชวนแทบจะแน่ใจแล้วว่า พละกำลังโดยรวมของเจ้าหมาดำกลายพันธุ์สายพันธุ์พิเศษตัวนี้เข้าใกล้เกณฑ์ของสัตว์กลายพันธุ์ขั้นสองอยู่รำไร!
แค่เปลวไฟสีดำที่ลุกอยู่บนตัวมัน ผู้มีพลังพิเศษขั้นหนึ่งก็ไม่มีทางดวลเดี่ยวเอาชนะได้แน่นอน