จ้าวฮั่นเทาครุ่นคิดอยู่นาน สุดท้ายก็จำต้องตอบตกลงอย่างไม่มีทางเลือก
“ได้ ทำตามแผนของท่านนายกฯ คนของผมจะกระจายข่าวเรื่องฐานที่มั่นไปทั่วเมืองหนานภายใน 3 วัน หวังว่าจะดึงคนมาเข้าฐานได้มากขึ้น”
“ผู้บัญชาการจ้าว ลำบากคุณแล้ว”
จ้าวฮั่นเทาลุกขึ้นเดินออกไป
ประตูด้านข้างเปิดออกในจังหวะนั้น ชายคนหนึ่งก้าวออกมาจากด้านหลังประตู
“หัวหน้าตระกูลหยาง มีข่าวดีอะไรจะบอกผมหรือเปล่า?”
หยางเจิ้นปังนั่งลงช้า ๆ “มีข่าวดี คนของผมเจอสัตว์กลายพันธุ์สายพันธุ์พิเศษที่แข็งแกร่งตัวหนึ่ง เป็นหมาป่าสีเทา มีความเร็วกับพลังการกระโดดสูงมาก ถ้าคุณชายจางควบคุมมันได้ พลังของเขาจะเพิ่มขึ้นอีกมาก!”
แววตาของจางชิ่งซูสว่างวาบ “มันอยู่ที่ไหน?”
“แถวเขตสวินเจียง แต่ตอนนี้ยังไม่รู้ตำแหน่งที่แน่ชัด”
“หึ ดีเลย ให้คนของคุณไปจัดการ จับเป็นสัตว์กลายพันธุ์สายพันธุ์พิเศษตัวนั้น แล้วแวะไปฆ่าเว่ยเถี่ยซานด้วย เอาธงดำของมันมาให้ผม คนอย่างมันไม่มีสิทธิ์ครอบครองสิ่งของเหนือธรรมชาติอันล้ำค่า!”
หยางเจิ้นปังมีสีหน้าลังเล “ท่านนายกฯ ก็รู้ว่าสองเรื่องนี้ยากแค่ไหน พูดประโยคเดียวแล้วให้ผมจัดการให้เรียบร้อย แบบนี้เหมาะหรือครับ?”
“คุณต้องการอะไร?”
แววตาพ่อค้าหัวไวปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหยางเจิ้นปัง “ผมต้องการอาวุธล็อตหนึ่ง อีกอย่าง พอสัตว์กลายพันธุ์ขั้นสองตัวแรกปรากฏขึ้น ต้องแบ่งเนื้อให้ผมอย่างน้อย 10 ชั่ง!”
จางชิ่งซูเงียบไปครู่หนึ่ง “แบ่งเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ให้คุณไม่ยาก แต่อาวุธอยู่ในความดูแลของจ้าวฮั่นเทาทั้งหมด ตอนนี้แยกการปกครองกับกองทัพออกจากกันแล้ว ผมเบิกอาวุธจากคลังแสงให้คุณไม่ได้ แต่ผมแบ่งอาวุธส่วนหนึ่งที่มีอยู่ให้ได้ ถึงจะไม่มาก แต่ก็น่าจะพอให้คุณใช้ตอนนี้”