“ไอ้คนรวยเวรเอ๊ย วิลล่าหลังนี้ถ้าไม่จ่ายสักสิบล้านก็ซื้อไม่ได้แล้ว เงินสิบล้านนั่นซื้อชีวิตฉันได้เลยนะ!”
โจวหมิงเซวียนส่ายหน้า “ไม่ใช่แค่นั้น ฉันเคยไปวิลล่าของเจ้านายมาแล้ว เทียบกับที่นี่ไม่ได้เลย แค่หลังนี้ก็มีมูลค่าหลายสิบล้านแล้ว อย่างน้อยก็ห้าสิบล้าน”
“แม่งเอ๊ย ทำงานทั้งปีก็ยังซื้อพื้นที่แค่หนึ่งตารางเมตรของวิลล่าหลังนี้ไม่ได้!”
“ขอบคุณวันสิ้นโลกเถอะ ถ้าไม่เกิดวันสิ้นโลก พวกเราคงเป็นแค่ลูกจ้างตัวจ้อย จะมีโอกาสมาอยู่บ้านหลังนี้ได้ยังไง”
“พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะ พี่ถงของพวกเราเป็นถึงนักศึกษาปริญญาโท เรียนจบแล้วจะมีรายได้ปีละหลายแสนก็ไม่ใช่เรื่องยากสักหน่อย”
เฉินอวี่ถงกลอกตา “เลิกพูดเล่นได้แล้ว สัดส่วนนักศึกษาจบใหม่ที่มีรายได้เกินเดือนละหมื่นก่อนวันสิ้นโลกยังมีไม่มากเลย เมืองหนานก็ไม่ใช่เมืองระดับหนึ่งเสียหน่อย ถ้าฉันไม่ไปปล้นธนาคาร จะมีรายได้ปีละหลายแสนได้ยังไง”
“ไม่ต้องพูดถึงเมื่อก่อนหรอก ตอนนี้พวกเราได้อยู่บ้านดี ๆ แล้ว อย่างน้อยก็มีชีวิตสุขสบายกว่าคนส่วนใหญ่!”
หลินชวนยิ้มบาง ๆ “โลกตอนนี้ตัดสินกันด้วยพลัง มีแต่ต้องรีบเพิ่มความแข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะรอด นี่เป็นหนทางเดียวแล้ว พวกเรายังต้องหาทางทะลวงไปขั้นสองให้เร็วที่สุดด้วย!”
“พูดถูกแล้ว ไม่ช้าก็เร็วทีมของเราต้องเป็นทีมที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!”
“แบ่งห้องกันก่อน เลือกห้องที่ชอบได้เลย เย็นนี้ค่อยกินเนื้อสัตว์กลายพันธุ์สายพันธุ์พิเศษที่เหลืออีกครึ่งตัวให้หมด”
“ได้เลย”
ทั้งสี่คนแยกย้ายกันไปเลือกห้องที่ตัวเองชอบ
ข้าวของส่วนใหญ่ในบ้านยังอยู่ในสภาพเดิม พอมองออกว่าเจ้าของเดิมรีบร้อนจากไปมาก แทบไม่ได้เอาอะไรติดตัวไปด้วย
น่าเสียดายที่ไฟฟ้าดับทั่วทั้งเมืองหนาน ต่อให้เป็นวิลล่าหรูแบบนี้ก็ไม่มีไฟใช้