ในหอพักหมายเลข 7
แมวดำกลายพันธุ์ตัวนั้นจ้องหลินชวนกับพวกอีกสองคนอย่างดุร้าย กรงเล็บทั้งสี่แหลมคมมาก
ไม่เพียงเท่านั้น ความเร็วของมันยังน่ากลัวสุด ๆ!
ถ้าหลินชวนไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองไวกว่า เมื่อครู่แมวดำพุ่งเข้าโจมตีกะทันหัน เฉินอวี่ถงคงถูกข่วนไปแล้ว
“ระวังตัวหน่อย อาเหย่ นายเป็นแนวหน้า!”
“เข้าใจแล้ว!”
เจียงเหย่กำหอกเหนือธรรมชาติไว้แน่น พร้อมเปิดสภาวะคลุ้มคลั่งไปด้วย
เมื่อมีทั้งความสามารถฟื้นฟูตัวเองและลดความเจ็บปวดได้ 90% เจียงเหย่จึงบุกปะทะสัตว์กลายพันธุ์ระดับหนึ่งได้แทบทุกตัว
ฉัวะ!
หอกเหนือธรรมชาติแทงออกไปข้างหน้า พุ่งตรงเข้าใส่แมวดำกลายพันธุ์
แต่แมวดำมีปฏิกิริยาตอบสนองน่าทึ่งมาก แม้เจียงเหย่จะโจมตีอย่างฉับพลัน มันก็ยังอาศัยความคล่องแคล่วอันสูงลิ่วหลบได้ แถมยังวิ่งวนไปทั่วห้องนั่งเล่นเพื่อหาโอกาสโจมตี
หลินชวนจับตาดูการเคลื่อนไหวของมันไม่วาง มือขวาค่อย ๆ คว้าโต๊ะข้างตัวไว้
จังหวะที่แมวดำกลายพันธุ์พุ่งเข้าใส่เขา หลินชวนก็เหวี่ยงโต๊ะใส่มันอย่างแรง จนมันกระเด็นตกลงพื้น
เจียงเหย่รีบใช้หอกเหนือธรรมชาติแทงทะลุท้องของมัน ขณะเดียวกันเฉินอวี่ถงก็เข้าซ้ำได้อย่างทันท่วงที มีดดาบเสริมอาคมฟันฉับเข้าที่คอมันทันที
หลินชวนถอนหายใจ “ดูท่าต่อไปจะประมาทเกินไปไม่ได้แล้ว ต่อให้เป็นสัตว์กลายพันธุ์ระดับต่ำ ก็ยังอันตรายไม่น้อย”
เฉินอวี่ถงเองก็ยังใจเต้นไม่เป็นส่ำ
“ฉันคงเชื่อการรับรู้เหนือสามัญทั้งหมดไม่ได้เหมือนกัน ต้องระวังตัวให้มากขึ้น”
เจียงเหย่ยกซากแมวดำขึ้นแล้วเดินต่อ “ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้ พวกเราเป็นทีมกัน สิ่งที่นายไม่ทันสังเกต อย่างน้อยก็ยังมีคนอื่นในทีมคอยดูอยู่”