ลานกว้างหน้าประตูโรงอาหาร เงาร่างสองสายกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด
คนหนึ่งร่างใหญ่ราวกับวานรยักษ์ พละกำลังเหนือมนุษย์ ส่วนอีกคนคล้ายอาศัยสายลมกรรโชกเคลื่อนที่ ความเร็วสูงจนแทบไม่มีใครแตะต้องตัวได้
ทั้งสองคนนี้คือผู้แข็งแกร่งที่สุดในมหาวิทยาลัยหนานเฉิง รองจากหลินชวนทั้งสามคนในตอนนี้ หยางฟานกับฟางหมิงฮุย!
ไกลออกไป
หลินชวนทั้งสามคนก็มาถึงที่นี่พอดี ต่างมองไปยังการต่อสู้ตรงหน้า
“โรงอาหารถูกยึดคืนได้หมดแล้วด้วย คนพวกนี้ก็ใจสู้เหมือนกันนะ” เจียงเหย่เอ่ยประเมิน
“คนที่ไม่สู้ตายกันไปเกือบหมดแล้ว ก่อนหน้านี้มีคนติดอยู่ในโรงอาหารอย่างน้อยสองสามพันคน แต่ในนั้นไม่มีอาหารพอ ถ้าไม่สู้สุดชีวิตจนขับไล่สัตว์กลายพันธุ์ไปได้ พวกเขาก็มีแต่ต้องตาย!”
“ขับไล่สัตว์กลายพันธุ์ได้ตั้งสองร้อยกว่าตัว แสดงว่าพวกเขาโดยรวมก็มีฝีมือไม่เลว”
เจียงเหย่มองเพ่งไปทางนั้น สีหน้าพลันเย็นชา
เจอคนคุ้นหน้าเข้าแล้ว
“ฟางหมิงฮุย! หมอนั่นยังไม่ตายจริง ๆ ด้วย!”
ชาตินี้พวกเขาเปลี่ยนแปลงเรื่องราวไปบ้าง แต่ชาติก่อนฟางหมิงฮุยยังรอดมาได้ ชาตินี้รอดอีกครั้งก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
หลินชวนมองเขา “จะจัดการมันก่อนจากไปไหม?”
“แน่นอนสิ คราวนี้ไปแล้ว ไม่แน่ว่าต่อไปจะไม่มีโอกาสเจอกันอีก”
“งั้นจะรออะไรอยู่ แก้แค้นก็ต้องรีบลงมือ พวกเรากำลังจะออกจากที่นี่แล้ว!”
ตามแผนของหลินชวน พวกเขาจะออกจากมหาวิทยาลัยหนานเฉิงเช้าตรู่วันมะรืน
วันนี้กับพรุ่งนี้จะใช้ล่าอาหาร และเก็บข้าวของที่อาจมีประโยชน์