ระยะห่างตั้งสิบกว่าเมตร แต่ยังฟันกระสุนได้อย่างแม่นยำงั้นหรือ?
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าแกตอบสนองทันได้ยังไง แค่ฟันกระสุนขาดเป็นสองท่อนก็เกินจริงไปแล้วไหมวะ?!
นี่มันวิทยาศาสตร์ตรงไหน?
“ลุย ฆ่าพวกมันให้หมด!” หลินชวนตะโกน
ทั้งสี่คนพุ่งเข้าใส่พร้อมกัน โจวหมิงเซวียนยกโล่บังอยู่ด้านหน้า ร่างทั้งร่างกลายเป็นโลหะจนมีพลังป้องกันไร้เทียมทาน แถมยังควบคุมโลหะได้ กระสุนจึงตกอยู่ในอำนาจของเขาเช่นกัน
หยางอวี่เฉินพาคนของเขากราดยิงอย่างบ้าคลั่ง แต่กลับไม่ได้ผลแม้แต่น้อย
“ใช้พลังพิเศษให้หมด! ปืนพกทำอะไรพวกมันไม่ได้!”
ทั้งสิบคนล้วนเป็นผู้มีพลังพิเศษ
แต่ในหมู่พวกเขามีเพียงหยางอวี่เฟยที่ปลุกพลังระดับเอขึ้นมาได้ ที่เหลือส่วนใหญ่มีพลังระดับบีและซี
แม้คุณภาพพลังพิเศษจะเทียบกับทีมของหลินชวนไม่ได้
แต่ในเมืองหนาน พวกเขาก็เป็นทีมที่แข็งแกร่งและมีน้ำหนักไม่น้อย
พื้นดินสั่นสะเทือนเบา ๆ ก่อนหนามดินจำนวนมากจะพุ่งขึ้นมา
หลินชวนเห็นดังนั้นก็ถีบพื้นพุ่งตัวออกไปทันที ร่างของเขาพุ่งไปข้างหน้าราวกับลูกธนู
สายฟ้าคำรามกึกก้อง ลูกบอลสายฟ้าขนาดใหญ่เท่าลูกบาสเกตบอลถูกเขาขว้างออกไป ก่อนจะระเบิดกลางวงคนทั้งสิบ
การโจมตีด้วยสายฟ้าอันน่าสะพรึงกล้าทำให้ทุกคนถูกไฟช็อตจนตัวดำเกรียม ห้าคนตายคาที่ อีกสามคนหมดสติ เหลือเพียงสองพี่น้องหยางอวี่เฟยกับหยางอวี่เฉินที่ยังพอฝืนยืนไหว
“พลังสายฟ้าระดับเอส!”
หยางอวี่เฟยแทบสิ้นหวัง “ฝีมือแข็งแกร่งขนาดนี้ ทำไมไม่ไปฐานหนานเฉิงล่ะ!”