ปิดเทอมไปทำงานเขาหลงหู่ซาน ไหงบำเพ็ญเป็นจอมเซียนได้?

ตอนที่ 17 นี่มันตัวซี้ดประจำแล้วนะ!

6 นาที· 1.3K คำ

นี่คือคำอธิบายเดียวที่สมเหตุสมผล

แต่ไม่นาน ฉินหรูก็ตั้งคำถามขึ้นอีก:

"ก็ยังไม่ถูกต้อง"

"เครื่องตรวจปีศาจของฉันเมื่อกี้แสดงผลเป็นระดับซีสองตัว กับระดับดีหนึ่งตัว"

"ถ้าเป็นเทพเซียนบนดินท่านนั้นจริง ควรจะแสดงผลเกินกว่าระดับเอสเอสเอสสิ"

พอได้ยินแบบนี้ จางเฉิงเสวียนกลับยิ้ม:

"หัวหน้าฉิน พวกเรานักบำเพ็ญเพียรต่างจากพวกคุณผู้วิเศษนะ"

"แค่ฉันยินดี จะให้เธอตรวจพบว่าระดับของฉันเท่าไหร่ ก็ทำให้เธอตรวจพบได้เท่านั้น"

"จะเป็นระดับบี ก็ได้ เป็นระดับซี ก็ได้ จะเป็นระดับเอส ก็ย่อมได้"

ฉินหรูเพิ่งจะเข้าใจ:"อ๋อ เข้าใจแล้ว"

จากนั้น จางเฉิงเสวียนก็พูดต่อ:

"ก้อนดินที่พวกคุณเห็น น่าจะเป็นวิชากำแพงดินที่ท่านผู้อาวุโสใช้ และฉันยังสัมผัสได้ถึงคลื่นวิชาสายฟ้าที่เพิ่งถูกใช้ในห้องนี้ รวมถึงกลิ่นอายของอาวุธวิเศษด้วย"

"ในยุคแบบนี้ คนที่สามารถใช้วิชาได้หลากหลายขนาดนี้พร้อมกันได้ จะต้องเป็นผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสร้างฐานท่านนั้นแน่นอน!"

พูดจบ เขาก็ถอนหายใจ:

"ตอนนี้ปราณวิญญาณแห้งขอด พวกเรานักบำเพ็ญจะดูดซับปราณวิญญาณก็ยากยิ่งนัก ต่อให้เป็นผู้อาวุโสขั้นสร้างฐาน พลังภายในในกายก็คงไม่เหลือเฟือ มิเช่นนั้น ท่านผู้อาวุโสคงไม่หมกตัวอยู่หลายร้อยปี"

"แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ท่านผู้อาวุโสยังลงมือหลายครั้ง กำจัดปีศาจอย่างองอาจ ปกป้องปวงประชาใต้หล้า จิตวิญญาณเช่นนี้ น่าชื่นชมจริงๆ!"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป