ได้ยินคำพูดนี้ ฉินหรูและจวงจื่อโรวต่างก็ตะลึงไปชั่วขณะ
จากนั้น ทั้งสองคนก็มองไปที่ลี่ต้า-จวงด้วยความประหลาดใจ
"คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?" ฉินหรูอดถามไม่ได้
ลี่ต้า-จวงไม่ได้ตอบตรงๆ แต่ก่อนอื่นเหลือบไปทางจางฟาน รู้สึกแน่ใจว่าจางฟานไม่ได้สนใจตรงนี้แล้ว จึงลดเสียงพูดลง
"ที่นี่ไม่ใช่ที่พูดคุย พวกคุณไปรอฉันที่ศาลานั่นก่อน เดี๋ยวฉันไปหา"
ฉินหรูกับจวงจื่อโรวทำตามที่ลี่ต้า-จวงบอก หลังจากตรวจตั๋วเสร็จก็รีบไปที่ศาลาที่ลี่ต้า-จวงชี้ทันที
ไม่นานนัก ลี่ต้า-จวงก็มาถึงด้วยท่าทางลึกลับ
"พูดได้หรือยัง?" ฉินหรูถามตรงๆ
ลี่ต้า-จวงกลับพูดว่า "ฉันขอยืนยันก่อน เธอสองคนเป็นคนของหน่วยงานราชการหรือเปล่า?"
เมื่อเห็นท่าทางระมัดระวังของเขา ฉินหรูจึงพยักหน้า
"ประมาณนั้นแหละ"
ลี่ต้า-จวงโล่งอกทันที
"สองท่านเจ้าหน้าที่ ฉันขอแจ้งเบาะแส!"
ต่อจากนั้น ลี่ต้า-จวงเล่าเรื่องที่เพิ่งเห็นไปให้ฉินหรูทั้งสองคนฟังอย่างละเอียด
"ความหมายของคุณคือ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับจางฟาน?" จวงจื่อโรวเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ลี่ต้า-จวงรีบพยักหน้า
"ใช่!"
"ฉันเห็นกับตาว่าจางฟานพูดว่ารางวัลลึกลับอะไรนั่น แล้วพานักท่องเที่ยวสองคนนั้นไป แต่ที่สถานที่ท่องเที่ยวของเราไม่เคยมีกิจกรรมนักท่องเที่ยวผู้โชคดีอะไรทั้งนั้น!"
"แล้วก็ไอ้หวังเฉิงนั่น ตามไปด้วยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พอกลับมา...คนก็บ้าไปแล้ว ปากก็พร่ำเรียกภูติผีอะไรตลอด ท่าทางนั่น อย่าถามถึงความน่ากลัวเลย!"
"ไอ้จางฟานนั่น ต้องมีอะไรแปลกๆ แน่ๆ!"