สัมผัสได้ว่าสภาพร่างกายผิดปกติมาตั้งแต่แรก จางฟานจึงรีบออกจากหอพักมาแต่เนิ่น ๆ
ตอนนี้จางฟานกำลังยืนอยู่ริมลำธารบนเขาแห่งหนึ่ง
พอสัมผัสได้ถึงชั้นของสิ่งเหนียวหนืดที่ติดอยู่บนตัว เขาก็ทนไม่ไหว กระโดดลงไปในน้ำทันที
หลังจากอาบน้ำชำระล้างจนสะอาดแล้วออกมา จางฟานก็สำรวจร่างกายตัวเอง พบว่ามันเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
ผิวพรรณราวกับเครื่องลายคราม ภายใต้แสงจันทร์ส่องประกายเป็นแสงสีขาวนวลบาง ๆ
อีกอย่างคือส่วนสูง
เดิมทีเขาสูงหนึ่งเมตรแปดสิบอยู่แล้ว ตอนนี้พุ่งขึ้นไปอีกสามเซนติเมตร
จางฟานรู้สึกว่าทั้งตัวผ่อนคลายโล่งโปร่งไปหมด สมองก็แจ่มใสเป็นพิเศษ
"นี่คือฤทธิ์ของยาล้างไขกระดูกงั้นหรือ?"
"มหัศจรรย์จริง ๆ!"
จากนั้น จางฟานก็เริ่มฝึกคัมภีร์นำปราณ
แต่ไม่นาน เขาก็ต้องเจอกับแรงกระแทก!
เขาลองปฏิบัติตามแผนภาพเส้นทางการฝึกของคัมภีร์นำปราณหลายต่อหลายครั้ง แต่กลับสัมผัสกลิ่นอายของปราณวิญญาณไม่ได้แม้แต่นิด!
"หรือว่าข้าจะเป็นพวกไร้รากวิญญาณ ฝึกบำเพ็ญไม่ได้?"
จางฟานอดไม่ได้ที่จะเริ่มสงสัยในตัวเอง
"ลองอีกครั้ง!"
แต่ไม่นาน จางฟานก็ตั้งใจแน่วแน่
ถ้าสัมผัสปราณวิญญาณระหว่างฟ้าดินไม่ได้ ก็ใช้ศิลาวิญญาณสิ!
นิยายเซียนล้วนเขียนแบบนี้ทั้งนั้น!
จางฟานหยิบศิลาวิญญาณชั้นต่ำสองก้อนออกมาจากแหวนเก็บของทันที ถือไว้คนละมือ แล้วเริ่มฝึกตามคำแนะนำของคัมภีร์นำปราณอีกครั้ง
ครั้งนี้ ต่างจากเมื่อก่อนจริง ๆ!
จางฟานสัมผัสได้ชัดเจนว่ามีสายแก๊สบาง ๆ ไหลออกมาจากศิลาวิญญาณในฝ่ามือ แล้วเริ่มเคลื่อนไหวไปมาในร่างกายของเขา!
เขาดีใจมากในใจ เริ่มฝึกซ้ำแล้วซ้ำเล่า นำแก๊สเหล่านั้นเข้าสู่ตันเถียน!
ยิ่งไปกว่านั้น จางฟานยังรู้สึกได้ว่าความเร็วในการดูดซับของเขาเร็วขึ้นเรื่อย ๆ!
สามชั่วโมงต่อมา
จางฟานลืมตาขึ้นอย่างกะทันหัน!
เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าภายในร่างกายมีปราณวิญญาณบาง ๆ เพิ่มขึ้นมา กำลังไหลเวียนอยู่ในตันเถียน!
เมื่อมองดูศิลาวิญญาณชั้นต่ำสองก้อนในมือ ก็ไม่รู้ว่ากลายเป็นผงฝุ่นไปตั้งแต่เมื่อไหร่!
ถูกลมพัดปลิวหายไปในอากาศ
"นี่คือความรู้สึกของการบำเพ็ญเพียรงั้นหรือ?"
จางฟานพึมพำ
เป็นครั้งแรกที่เขาเข้าใจโลกใบนี้ชัดเจนขึ้นมาก
ในเมื่อเขาบำเพ็ญเซียนได้
แล้วบนโลกใบนี้ หรือแม้กระทั่งบนเขาหลง-หูซานแห่งนี้ จะมีนักบำเพ็ญคนอื่น ๆ อีกหรือไม่?
นึกถึงคำบรรยายในนิยายฝึกบำเพ็ญ สภาพของเขาในตอนนี้ก็นับว่าเพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นปราณหลอมได้เพียงเท่านั้น
ด้านบนยังมีขั้นสร้างฐาน ขั้นแก่นทอง หรือแม้แต่พวกเฒ่าชราระดับขั้นหยวนอิง ขั้นแปลงวิญญาณอีก!
"ต้องหมอบอยู่เงียบ ๆ!"
จางฟานตัดสินใจ
ยังไงก็ต้องไม่เปิดเผยตัวเองจนกว่าจะถึงขั้นแปลงวิญญาณ!
จัดการเรื่องเหล่านี้เสร็จ ก็ปาเข้าไปกลางดึกแล้ว
จางฟานกลับไปที่หอพักแล้วนอนหลับ
......
เขาหลง-หูซาน ตำหนักเทียนซือ
"เจ้าหนู ทำไมเพิ่งกลับมาได้ตอนนี้?"
ได้ยินคำพูดของอาจารย์จางเฉิงเสวียน จางเซวียนจี้ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยตอบ:
"อาจารย์ ท่านไม่รู้หรอก ข้างล่างเขาไม่รู้ไปหาหนุ่มรปภ.บ้า ๆ มาจากไหน ข้าบอกว่าเป็นนักพรตบนเขา เขาก็ดันไม่เชื่อ พูดยังไงก็ไม่ให้เข้าอยู่ดี ข้าต้องอ้อมมาจากเขาหลังถึงได้กลับมา!"
จางเฉิงเสวียนถาม:
"เจ้าไม่ได้เอาใบอนุญาตให้เขาดูหรือ?"
จางเซวียนจี้ขมวดคิ้ว:
"รปภ. คนก่อน ๆ รู้จักพวกเราหมด ใครจะพกของแบบนั้นติดตัวไปด้วย!"
"งั้นก็สมควรแล้วที่ไม่ให้เข้า" จางเฉิงเสวียนพูดโดยไม่ไว้หน้า
จากนั้น เขาก็ถามอีก:
"ของที่ให้เจ้าไปซื้อ ซื้อมาหรือยัง?"
จางเซวียนจี้พยักหน้า:
"ซื้อมาแล้ว ซื้อมาแล้ว"
พูดพลาง ก็หยิบกล่องใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าด้านหลัง
รุ่น 5090 แรม 32 จิกะไบต์!
การ์ดจอแรงที่สุดในโลก!
จางเฉิงเสวียนตาเป็นประกาย คว้าจากมือจางเซวียนจี้ไปทันที
"ในที่สุดก็ซื้อได้สักที!"
จางเซวียนจี้ทำหน้าหมดหวัง:
"อาจารย์ ท่านอายุขนาดนี้แล้ว จะมาสนใจของแบบนี้ไปทำไมกัน?"
"แถมท่านก็เล่นแค่เกมต้นไม้ปะทะซอมบี้ จำเป็นต้องใช้การ์ดจอดีขนาดนี้ด้วยหรือ?"
"แกจะไปรู้อะไร!" จางเฉิงเสวียนด่าใส่ตรง ๆ
พูดจบ ก็เตรียมจะจากไป
"เดี๋ยวก่อนสิอาจารย์!" จางเซวียนจี้ร้องเรียกเขาไว้: "เรื่องภารกิจแมวปีศาจครั้งนี้ ข้ายังไม่ได้รายงานท่านเลย"
"เรื่องเล็กน้อยแบบนี้ ไปรายงานกับพี่อาจารย์ของเจ้าก็พอ อย่ามารบกวนข้าเล่นเกม!"
......
วันรุ่งขึ้น จางฟานตั้งใจทำงานหนักเป็นพิเศษในฐานะรปภ.!
นักท่องเที่ยวทุกคน เขาต้องตรวจด้วยตัวเอง!
ขั้นตอนไหนที่ต้องทำ ก็ขาดไม่ได้แม้แต่ขั้นตอนเดียว!
เรื่องนี้เกี่ยวข้องถึงคะแนนของเขาในวันนี้!
ใครก็ตามที่พกของต้องห้ามมา ต่อให้ซ่อนไว้ในก้นก็ต้องแคะออกมาให้ได้!
พอตกบ่าย หัวหน้ากะก็อดไม่ได้ที่จะเดินมาพูดกับจางฟาน:
"เสี่ยวจางเอ๊ย พวกหนุ่ม ๆ ทำงานจริงจังก็เป็นเรื่องดี แต่ว่า......ก็ไม่จำเป็นต้องจริงจังขนาดนั้นก็ได้มั้ง? ต้องรู้จักขี้เกียจบ้างนะ เดือนหนึ่งได้เงินแค่สามพัน จะเอาชีวิตไปแลกทำไมกันเนี่ย?"
แต่จางฟานกลับพูดอย่างมั่นคง:
"หัวหน้า ท่านไม่เข้าใจหรอก"
"ผมรักงาน ผมทำงานแล้วมีความสุข!"
"ท่านไม่รู้สึกหรือไงว่าตอนที่ผมทำงานจริงจัง มันหล่อมาก?"
หัวหน้ากะ: "????????"
หลังเลิกงาน เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น:
[ยินดีด้วย เจ้าของภารกิจสำเร็จภารกิจวันนี้แล้ว คะแนน: ซี ได้รับกล่องสุ่มทองแดง จะเปิดหรือไม่?]
คะแนนซี?
มันไม่ถูกต้องนี่นา?
เขาทำงานอย่างขยันขันแข็งมาทั้งวัน ทำไมได้แค่ซี!
วันนี้เขาตั้งใจมากกว่าวันที่แล้วด้วยซ้ำ!
ทำไมเมื่อวานได้เอ วันนี้กลับได้ซี?
หลังจากประท้วงอยู่หลายครั้ง จางฟานก็ทำได้เพียงยอมรับผลนี้
"เปิดกล่องสุ่ม"
[ยินดีด้วย เจ้าของภารกิจได้รับ: ศิลาวิญญาณชั้นต่ำหนึ่งก้อน ยารวบรวมปราณหนึ่งเม็ด]
ยารวบรวมปราณ?
จางฟานเดินออกจากหอพัก หามุมอับสายตาที่สะอาดสะอ้านที่ไหนสักแห่ง นั่งขัดสมาธิลง
ก่อนอื่นก็กลืนยารวบรวมปราณเข้าปาก!
เพียงชั่วพริบตา จางฟานก็รู้สึกได้ถึงปราณวิญญาณบริสุทธิ์ผุดขึ้นมาภายในร่างกาย!
เขาอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงครางแผ่วเบาออกมา!
จางฟานเริ่มฝึกคัมภีร์นำปราณทันที หมุนวนปราณวิญญาณให้ครบรอบจักรวาล แล้วนำเข้าสู่ตันเถียน!
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา หลังจากย่อยยารวบรวมปราณจนหมด จางฟานรู้สึกได้ว่าปราณวิญญาณในร่างกายเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าอย่างชัดเจน!
"นี่คือผลของการกินยาใช่ไหม?"
เร็วกว่าการดูดซับปราณวิญญาณจากศิลาวิญญาณมากจริง ๆ!
ตามบันทึกของคัมภีร์นำปราณ ตอนนี้เขาสามารถฝึกให้ครบรอบจักรวาลได้อย่างง่ายดายแล้ว บวกกับปริมาณปราณวิญญาณในตันเถียน ตอนนี้เขาน่าจะอยู่ที่ขั้นปราณหลอม ชั้นที่สอง
พอเข้าไปถึงขั้นปราณหลอม ชั้นที่สาม ก็จะสามารถใช้เวทมนตร์ง่าย ๆ ได้!
จางฟานรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ!
แต่ถ้าคิดตามความเร็วในการฝึกแบบนี้ ต่อให้กินยาทุกวัน อย่างน้อยเขาก็ต้องใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ ถึงจะได้เข้าไปถึงขั้นปราณหลอม ชั้นที่สาม!
แต่ถ้าทุกวันได้เปิดกล่องสุ่มระดับสูงออกมา ก็จะต่างออกไป
ตกลงมันมีปัญหาที่ตรงไหนกันแน่?
จากนั้น จางฟานก็ดูดซับปราณวิญญาณในศิลาวิญญาณชั้นต่ำเกล็ดนั้นจนหมด แล้วค่อยกลับไปที่หอพัก
ในขณะเดียวกัน ที่เขาหลง-หูซาน ภายในตำหนักเทียนซือ
"อาจารย์ ผู้พิทักษ์กฎข้างล่างส่งข่าวมาขอความช่วยเหลืออีกแล้ว เขาบอกว่าพบหมูปีศาจทำร้ายคนที่ชานเมือง วางแผนจะลงมือพรุ่งนี้เช้า ขอให้พวกเราที่เขาหลง-หูซานส่งคนไปช่วยเหลือ"
จางเซวียนจี้เอ่ยขึ้น
ได้ยินคำพูดนี้ มือที่กำลังพิมพ์คีย์บอร์ดของจางเฉิงเสวียนก็หยุดลงกะทันหัน จากนั้น เขาก็ถอนหายใจ:
"ช่วงนี้ไม่รู้พวกปีศาจมันเป็นบ้าอะไร เริ่มลงมือติดต่อกันไม่หยุด ไม่ใช่แค่เมืองเจียงถานข้างล่าง ต่อให้เมืองต้าชางก็เกิดเหตุการณ์ปีศาจทำร้ายคนร้ายแรงหลายต่อหลายครั้ง"
"พวกผู้พิทักษ์กฎถึงแม้จะเดินคนละเส้นทางกับเรา แต่สุดท้ายก็เพื่อช่วยเหลือชาวโลก ถ้าพวกเขาร้องขอ เจ้าก็ไปหนึ่งเที่ยวเถอะ"
จางเซวียนจี้พยักหน้า:
"ได้"
ตอนที่จางเซวียนจี้เตรียมตัวจะจากไป จางเฉิงเสวียนก็เตือนขึ้น:
"พรุ่งนี้ลงเขาไป อย่าลืมเอาใบอนุญาตไปด้วย ระวังจะถูกขวางไว้ที่ประตูอีกแล้วเข้าไม่ได้!"
จางเซวียนจี้หนังตากระตุกโดยไม่รู้ตัว:
"เป็นไปไม่ได้!"