"ฟู่จืออี้คาดไม่ถึงว่ามารดาแท้ ๆ ของตน สุดท้ายแล้วยังห่วงว่าแกะซีหรงอร่อยหรือไม่ ชั่วขณะนั้นทั้งขำทั้งจนใจ
ทว่ายังคงตอบอย่างจริงจังว่า "เนื้อนุ่มสดไร้กลิ่นสาบ แซ่บกว่าลูกแกะในเมืองหลวงของเราอีก"
วาจาเดียว ชักนำให้หลานซื่อและซานเหล่าเหยกับเด็กทั้งสาม คนพากันเฝ้าแต่นึกอยากลิ้มรสขึ้นมาทันที
นี่ก็มิรู้สึกว่าตะวันตกเฉียงเหนือทุรกันดารหนาวเหน็บอีกแล้ว
จากนั้นฟู่จืออี้ถือโอกาสเอ่ยถึงว่า ณ ปลายฤดูใบไม้ผลิถึงต้นฤดูใบไม้ร่วง ทัศนียภาพก็งดงามยิ่งนัก
ทั้งอุณหภูมิยังค่อนข้างเหมาะเจาะอีกด้วย
แม้ฟู่จืออี้เอ่ยถึงเรื่องเหล่านี้ จะแห้งแล้งไร้รสชาติแม้แต่นิดสนุกสนาน
ทว่าทุกคนก็ยังฟังจนลืมตัว
เด็กทั้งสามล้วนเกิดความอยากรู้อยากเห็นอย่างแรงกล้าต่อตะวันตกเฉียงเหนือ
ลู่เจินเจินฉวยโอกาสให้พี่น้องโต้วเปาสามคน ไปขอคำแนะนำจากผู้อื่นก็ดี ไปพลิกตำราก็ดี อย่างไหนก็ตาม หากก่อนจะไปถึงตะวันตกเฉียงเหนือ สามารถค้นหาเรื่องราวหรือธรรมเนียมที่เกี่ยวข้องกับตะวันตกเฉียงเหนือได้ นางจะให้รางวัล
เด็กทั้งสามครั้นได้ยินว่ามีรางวัล พลันเกิดขวัญกำลังใจขึ้นมาทันใด
ชามข้าวเพิ่งวางปุ๊บ หนูน้อยทั้งสองก็จูงเฉิงจื่อไปห้องหนังสือเสาะหาเบาะแสข้อมูลแล้ว
น่าสงสารเฉิงจื่อ บัดนี้เพิ่งรู้จักตัวอักษรไม่ถึงร้อยตัว หนังสือวางอยู่ตรงหน้านางยังอ่านไม่ออก
ทว่าโต้วเปาและทังหยวนก็มิได้รังเกียจ หาตำราปฐมวัยที่มีรูปภาพมากเล่มหนึ่งให้เฉิงจื่อ ให้นางรู้สึกร่วมด้วยช่วยกัน
สองคนต่างนั่งจับเจ่าอยู่คนละฟากของชั้นหนังสือ เริ่มพลิกตำรา
ลู่เจินเจินและฟู่จืออี้เพียงให้คนปรนนิบัติเฝ้าดูอยู่ข้าง ๆ อย่าให้เด็ก ๆ ทำตำราเสียหายก็พอ นอกนั้นไม่ยุ่งเกี่ยวทั้งสิ้น
ข้อมูลเกี่ยวกับตะวันตกเฉียงเหนือของเด็กทั้งสามยังหาได้ไม่เท่าใดนัก
พระราชโองการก็ถูกส่งลงมาแล้ว