เมื่อได้รับความยินยอมจากซีหรงอ๋อง เรื่องนี้ก็สะดวกขึ้นมาก
ประการแรก เหล่าเชลยศึกในตอนนั้นถูกรวบรวมจากเหมืองหินและเหมืองแร่ทั่วทุกสารทิศมารวมไว้ด้วยกัน
เวลาผ่านไปเกือบปี เชลยเหล่านี้ล้มตายไปถึงสามหรือสี่ในสิบส่วน
นี่ก็จนปัญญา เพราะสถานที่อย่างเหมืองแร่และเหมืองหินล้วนเป็นที่ซึ่งงานหนักหน่วง ทั้งยังมิได้เห็นผู้คนเป็นคน
ผู้ที่ตรากตรำในที่เหล่านั้นส่วนใหญ่ล้วนเป็นนักโทษ
เชลยกลุ่มหนึ่งถูกส่งไป เช่นนั้นแล้วจะมิใช่ถูกบีบบังคับจนถึงแก่ชีวิตหรอกหรือ?
ส่วนที่เหลือรอดชีวิตอยู่ ก็ล้วนซูบผอมหน้าตาซีดเซียว ร่างกายซูบโทรม
สภาพเช่นนี้ อย่าว่าแต่กลับไปแย่งชิงราชบัลลังก์ที่ซีหรงเลย แม้แต่จะมีชีวิตไปถึงดินแดนซีหรงยังยาก
ซีหรงอ๋องครั้นแลเห็นทหารชั้นดีของตนตกอยู่ในสภาพอเนจอนาถปานนั้น ช่างปวดใจยิ่งนัก
ทว่ากลับโกรธอยู่ในใจแต่มิกล้าเอื้อนเอ่ย
เพียงเอ่ยว่าราชสำนักต้าซุ่นรังแกผู้อื่นเกินไป เห็นว่าพวกเขาหาได้จริงใจไม่
ฟู่...จอมเจรจา...จืออี้ หวนคืนสู่ฉากอีกครา
วาดฝันลม ๆ แล้ง ๆ ให้แก่ซีหรงอ๋อง
แม้ผู้คนของท่านจะดูราวกับไร้ประโยชน์แล้ว แต่ไม่เป็นไร ราชสำนักต้าซุ่นของเรามีคน
เราจะให้ยืมคนแก่ท่าน!
สหายเอ๋ย เพียงแค่ท่านต้องจ่ายค่าตอบแทนเล็กน้อยหลังชัยชนะ ก็จะได้รับบริการจ้างวานประหารจากต้าซุ่นของเรา
รับประกันชัยชนะ!
หากพลาดพลั้งพ่ายแพ้ก็ไม่เป็นไร เรายังไม่คิดเงิน และยังรักษาชีวิตน้อย ๆ ของท่านได้ พาท่านกลับคืนสู่ต้าซุ่น
ช่างเป็นเรื่องดีที่ได้กำไรมหาศาลโดยไม่ต้องลงทุนเลย!
สหายเอ๋ย โอกาสมิรอผู้ใด ยามผ่านไปย่อมมิหวนคืน