หูซื่อนัยน์ตาเป็นประกาย
นางใช่ว่าจะไม่มีสหายสนิท หากแต่หลายปีมานี้ สหายสนิทบ้างก็ติดตามครอบครัวไปรับราชการต่างเมือง บ้างก็ค่อย ๆ ห่างเหินไปเพราะไว้ทุกข์
ที่เหลืออยู่ไม่กี่คนนั้น เครือข่ายเส้นสายก็ซ้ำซ้อนกับนาง รู้จักกันแต่ในแวดวงเดียวกัน หาสตรีที่เหมาะสมมาได้ยากยิ่ง
ที่เยว่เจี่ยกล่าวมานั้นนับเป็นหนทางหนึ่ง ลู่เจินเจินเป็นถึงองค์หญิง ทั้งยังเป็นฮูหยินแห่งกั๋วกงฝู เคยติดตามสามีไปรับราชการนอกเมืองหลวง ทรัพยากรในมือย่อมมีมากกว่าพวกนางยิ่งนัก
เป็นเพราะนางถูกใบไม้บังตาแต่แรก
สตรีดี ๆ ในเมืองหลวงล้วนออกเรือนกันไปจนเกือบหมด ทว่านอกเมืองหลวงยังมีบุตรีขุนนางอีกไม่น้อย
คิดว่าหาคู่ที่เหมาะสมสักสองสามคน คงง่ายกว่าในเมืองหลวง
เส้นสายของตระกูลนางเอื้อมไปไม่ถึงนอกเมืองหลวง แต่สำหรับลู่เจินเจินแล้วเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย
หากเป็นเรื่องอื่น หูซื่อไม่มีทางไปขอความช่วยเหลือถึงลู่เจินเจินเป็นอันขาด
ทว่าเกี่ยวพันกับเรื่องสำคัญตลอดชีวิตของบุตรชาย ขอเพียงหาคู่ครองดี ๆ ให้คุณชายปั๋วได้ หูซื่อยอมทำทุกอย่าง
อีกทั้งคำพูดของเยว่เจี่ยยังจุดประกายความคิดใหม่ให้นาง ต่อให้ทางลู่เจินเจินไม่เห็นด้วย ก็ยังมีทางซุนซื่อแห่งสาขาสอง
ไม่กี่ปีมานี้ เส้นทางราชการของฟู่จือจู้แห่งสาขาสองก็รุดหน้าไปอย่างโดดเด่น
รู้ว่าในเมืองหลวงยากจะก้าวหน้า จึงอาศัยเส้นสายของฟู่จืออี้ไปรับราชการนอกเมืองโดยตรง
บัดนี้ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองอยู่ที่หวยโจว
แม้ที่นั่นจะไม่ร่ำรวยมีชื่อเสียงเท่าสูโจวหังโจว แต่ก็นับว่าไม่เลวทีเดียว
ซุนซื่อเคยเขียนจดหมายถึงนาง เล่าถึงสภาพการณ์ในหวยโจว นับเป็นดินแดนที่หาได้ยากยิ่ง
หากไม่ได้จริง ๆ ก็ลองดูว่าทางหวยโจวนั้นมีผู้ใดเหมาะสมหรือไม่
หูซื่อตัดสินใจแน่วแน่แล้ว
หูซื่อเป็นคนที่เมื่อตัดสินใจแล้วย่อมลงมือทำทันที
นางนำรายการของขวัญอวยพรงานสมรสที่เตรียมไว้แต่แรกออกมา ก่อนจัดเรียงใหม่อีกครั้ง
เพิ่มของโบราณล้ำค่าหายากเข้าไปในรายการอีกหลายรายการ
เมื่อลู่เจินเจินได้รับรายการของขวัญจากตระกูลหนิงผิงโหว เห็นของล้ำค่ามากมายเช่นนั้น ในใจก็รู้สึกกระตุกวาบ
ของขวัญหนาหนักเพียงนี้ คิดว่าคงมีเรื่องต้องการให้ช่วยเหลือ