มื้อเย็นจัดเต็มมาก
ไก่ตุ๋นซีอิ๊ว
ปลานึ่ง
ถั่วลิสงทอด
แตงกวาคลุก
ซุปเป็ดแก่
ผัดผักบุ้ง
แน่นอนว่าขาดอาหารทะเลไปไม่ได้ มีหอยหลอดหนึ่งจานกับหอยทรายหนึ่งจาน
รวมแล้วครบแปดจานพอดี
ตอนที่ไฮ่จื่อมา เขายังเอาเหล้ามาด้วยสองขวด
พ่อแม่ของไฮ่จื่อไม่ได้มาเอง แต่ให้เขานำเงินสินน้ำใจมามอบให้
ห้าเหมา
ของขวัญมีค่าน้อย แต่น้ำใจยิ่งใหญ่
สิ่งที่ทำให้เฉินไห่แปลกใจคือ มีบ้านสองสามหลังไม่รู้ว่าได้ข่าวเรื่องนี้มาจากไหน ถึงกับให้คนรุ่นหลังในบ้านเอาเงินสินน้ำใจมามอบให้
ทุกบ้านล้วนสนิทกับพ่อแม่ของเขา
พอมอบเงินให้แล้วก็กลับไป
เขาแต่งงานกับคนในพวกห้าดำ คนอื่นย่อมกลัวว่าจะพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย
เฉินไห่ก็ไม่ได้รั้งพวกเขาไว้
สุดท้ายจึงเหลือแค่ไฮ่จื่อที่อยู่ดื่มเหล้าต่อ
ไฮ่จื่อยกแก้วขึ้น “อาไห่ พี่สะใภ้ ผมขอดื่มให้พวกคุณ ขอให้รักกันยืนยาวร้อยปี มีลูกไว ๆ นะครับ”
เห็นชัดว่าเป็นคำอวยพรให้ทั้งสองคน
แต่เขากลับมองเฉินไห่ตอนพูด
ตั้งแต่ต้นจนจบ ไฮ่จื่อไม่เคยสบตากับเย่ชิงฉือเลย
เฉินไห่เคยสังเกตดูแล้วด้วย
ไฮ่จื่อไม่เคยแอบมองเย่ชิงฉือแม้แต่แวบเดียว
เจ้าหมอนี่ไม่ได้แค่พยายามเลี่ยงข้อครหา แต่ยังกลัวผู้หญิงด้วย ได้ยินว่าตอนเด็กไฮ่จื่อเคยถูกเด็กผู้หญิงตี ตั้งแต่นั้นมาก็ฝังใจกลัวมาโดยตลอด
เฉินไห่กล่าวขอบคุณ
ทุกคนยกแก้วดื่มแก้วแรกพร้อมกัน
ใบหน้าของเย่ชิงฉือเริ่มแดงระเรื่อ
เฉินหลานก็เลียนแบบคนอื่นยกแก้วขึ้นดื่ม คำพูดไร้เดียงสาของเด็กทำให้ทุกคนหัวเราะ
ดื่มกันไปสามรอบ
ทุกคนก็เริ่มเมากันไม่น้อย
ไฮ่จื่อส่งเสียงแซวให้เฉินไห่กับเย่ชิงฉือดื่มเหล้าคล้องแขน
เย่ชิงฉือไม่ได้ทำลายบรรยากาศ
เธอยกแก้วขึ้นเอง
แม้เธอจะดูเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แต่ตอนดื่มสุราคล้องแขนกัน เฉินไห่ก็สังเกตได้อย่างว่องไวกว่านิ้วมือของเย่ชิงฉือกำลังสั่น เห็นได้ชัดว่าในใจเธอไม่ได้ปล่อยวางและสงบนิ่งอย่างที่แสดงออก