เฉินไห่ไถม้าโคลนวนสำรวจแถวนี้รอบหนึ่ง แต่กลับไม่เจอรูปูทะเลแม้แต่รูเดียว อดพึมพำไม่ได้ว่า “หรือว่าฉันคิดผิด?”
“ทำไมจะไม่มีรูปูทะเลล่ะ”
ตอนนั้นเอง
ไฮ่จื่อจับปูทะเลได้อีกตัว ดีใจจนส่ายหัวไปมา พอเห็นเฉินไห่ไถม้าโคลนวนไปวนมา ก็ถามว่า “อาไห่ นายวนไปวนมาทำอะไรเนี่ย”
“หาปูทะเลไง”
“ถ้านับตามดวงของนาย นายควรจับได้มากกว่านี้สิ”
เฉินไห่รับคำเบา ๆ
เขาสงสัยว่ารูปูทะเลถูกตะกอนโคลนกลบไว้
พอเจอรูเล็ก ๆ ที่ดูไม่ค่อยชอบมาพากล เขาก็หยิบจอบออกมาตะบันปากรูสองที ตะกอนโคลนที่ปิดทับอยู่ถูกจอบปาดออก
ปากรูค่อย ๆ กว้างขึ้น
เขาใช้นิ้วจิ้มลงไปสองครั้ง
มีฟองอากาศผุดขึ้นมาจากข้างใน
เฉินไห่ไม่ใช้นิ้วแหย่ลงไปสำรวจอีก
เขาวางจอบไว้ข้าง ๆ แล้วหยิบคีมเหล็กออกมาลองหยั่งดูแทน
คนที่เก็บของทะเลและจับปูทะเลบ่อย ๆ น่าจะรู้กันดีว่า ถ้านี่เป็นรูปูทะเลจริง ปูทะเลมักจะหันหัวออกทางปากรู เท่ากับว่าเอานิ้วไปยื่นจ่อหน้าก้ามมันตรง ๆ
“แกร๊ก” ทีเดียว
ถ้านิ้วโดนก้ามปูทะเลหนีบเข้า อันตรายไม่น้อยเลย
นิ้วอาจโดนหนีบขาดได้ด้วยซ้ำ
ในหมู่บ้านพวกเขาเคยมีคนถูกปูทะเลหนีบนิ้วขาดมาแล้ว
พอคีมเหล็กสอดเข้าไปในรู เฉินไห่ก็รู้สึกได้ชัดว่ามันไปชนเข้ากับของแข็ง ๆ บางอย่าง
เจอแล้ว!
เฉินไห่เผยสีหน้าดีใจ
เขานึกอยากดึงคีมเหล็กกลับออกมาโดยสัญชาตญาณ กลัวว่าจะเผลอแทงปูทะเลข้างในจนเละ
แต่พอลองกระตุกดู
กลับดึงไม่ออก