คืนนั้น เผยจิ้นฉือไปทำงานที่บาร์ตามปกติ
จริง ๆ แล้วเขาไม่อยากมาที่แบบนี้เท่าไหร่
วุ่นวาย สกปรก อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาถูกและกลิ่นแอลกอฮอล์
แต่ที่นี่ให้เงินเยอะ คืนละสามร้อย วันหยุดเสาร์อาทิตย์ได้เท่าตัว เจอลูกค้าที่ใจป้ำให้ทิปทีเดียวเท่ากับที่เขาขนของสามวัน
เขายืนอยู่มุมห้อง ใส่ชุดดำทั้งชุด ใบหน้าไร้อารมณ์ ดูเหมือนสายลับชุดดำไม่มีผิด
ระหว่างนั้นเอง ประตูใหญ่ก็ถูกเตะเปิดออกเสียงดังลั่น กลุ่มชายฉกรรจ์ถือขวดเหล้ากรูกันออกมาจากห้องเต้นรำข้าง ๆ
คนสองฝ่ายไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นถึงได้ทะเลาะกัน ฝ่ายหนึ่งไล่ตีกันมาถึงตรงนี้
เสียงกรีดร้องดังระงม ฝูงชนแตกตื่น ต่างคนต่างเบียดเสียดและร้องไห้
เผยจิ้นฉือขมวดคิ้ว เดินย้อนเข้าไปในกระแสคน
ชายฉกรรจ์คนแรกเหวี่ยงขวดเหล้าฟาดใส่เขา เขาเบี่ยงตัวหลบ คว้าข้อมืออีกฝ่ายไว้ แล้วทุ่มลงกลางฟลอร์เต้นรำ
คนที่สอง สาม สี่ พุ่งเข้ามาพร้อมกัน เผยจิ้นฉือหยิบเก้าอี้บาร์ข้าง ๆ ฟาดกวาดไป หลายคนล้มระเนระนาด
แค่ห้านาที ก็เห็นการโชว์หนึ่งสู้สิบเต็มรูปแบบ
เผยจิ้นฉือยืนอยู่ท่ามกลางความเสียหาย หายใจแทบไม่กระเพื่อม
“แกเป็นใครวะ อ่ะ ๆ ๆ เจ็บ ๆ ๆ……”
เผยจิ้นฉือเหวี่ยงคนใส่เสื้อดอกไม้คนสุดท้ายออกไป เขาพุ่งชนเสาด้านหลัง ขวดเหล้ากระแทกแตกเกลื่อนพื้น
รอบข้างมีเสียงกรีดร้องดังขึ้น
สถานการณ์ถูกควบคุมได้อย่างรวดเร็ว หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยรีบวิ่งมา ไล่กลุ่มคนที่ก่อเรื่องออกไปทั้งหมด
ผู้จัดการเดินมาลูบไหล่เขา “ทำได้ดีมาก” ยื่นซองจดหมายให้ “นี่คือโบนัสของนาย”