ผลของการที่เซี่ยจื้อโหยวกล้าลงมือก่อนก็คือ——
ถูกจูบจนแก้มแดงระเรื่อ ดวงตาคลอประกายระยับ ลิปสติกถูกกินเกลี้ยงไม่เหลือซาก
รถบีเอ็มดับเบิลยูจอดอยู่หน้าประตูโรงเรียนอนุบาล
เซี่ยจื้อโหยวนั่งลงรองพื้นในรถอย่างบ้าคลั่ง ไอ้เผยจิ้นฉือเวรกรรม ช่างทำให้เธอเละเทะไปหมด!
*
โรงเรียนอนุบาล
เซี่ยจื้อโหยวถือกระเป๋าที่แฟนหนุ่มซื้อให้ด้วยเงินสดทั้งใบลงจากรถ
คุณครูหลายคนที่กำลังคุยกันอยู่ข้างสนามต่างถูกดึงดูดสายตาทันที——
พลังของเฮอร์เมสเบอร์กิ้นนั้นยิ่งใหญ่เพียงใด!
ถามเถอะว่าผู้หญิงคนไหนตอนสาว ๆ ไม่เคยใฝ่ฝันอยากกวาดเฮอร์เมสอย่างบ้าคลั่ง?
เสี่ยวเฉิน: “จื้อโหยว กระเป๋าใบนี่ของเฮอร์เมสจริงเหรอ? จริงหรือเปล่าเนี่ย?”
“จริงสิ”
“เท่าไหร่?”
“……หนึ่งแสนแปดหมื่น”
ทุกคน: ในหมู่พวกเรามีคนทรยศอยู่ด้วยหนึ่งคน!
โจวหลินหลินที่แสร้งทำเป็นไม่สนใจรีบวิ่งเข้ามาทันที แฟนหนุ่มจน ๆ แบบเซี่ยจื้อโหยวนั่นจะซื้อเฮอร์เมสได้ยังไงกัน?
เธอไม่เชื่อ!
ทั่วทั้งโรงเรียนอนุบาลมีเสียงสูดลมหายใจดังวี้ด
“หนึ่งแสนแปดหมื่น? เงินเดือนฉันทั้งปียังไม่พอเลย แฟนเธอซื้อให้เหรอ? แฟนที่ไปทำงานแบกอิฐที่ไซต์ก่อสร้างน่ะนะ?”
“ใช่แล้ว”
น้ำเสียงของเสี่ยวเฉินดังขึ้นอีกแปดระดับ “ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว ฉันอิจฉา ผู้ชายดี ๆ แบบนี้ไปหาที่ไหนมาเนี่ย? เดี๋ยวฉันจะไปเก็บกลับมาจากที่ไซต์ก่อสร้างสักคนเดี๋ยวนี้เลย!”
คุณครูข้าง ๆ ควักโทรศัพท์ออกมาเปิดค้นเบอร์ติดต่อ: “ที่ไซต์ก่อสร้างไหน? ฉันรู้จักหัวหน้าช่างคนหนึ่ง เดี๋ยวฉันให้เขาหาคนแนะนำให้ทันที”
เซี่ยจื้อโหยวยิ้มพลางโบกมือ ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ก็มีเสียงเยาะเย้ยถากถางดังมาจากข้างหลัง
“คงไม่มีใครเชื่อจริง ๆ หรอกนะว่าไอ้คนที่ทำงานแบกอิฐที่ไซต์ก่อสร้างจะซื้อเฮอร์เมสได้?”
“คุณครูเซี่ย อย่าโดนเขาหลอกแล้วยังเอาออกมาโอ้อวดเชียวล่ะ”