“จริงเหรอ? เผยจิ้นฉือ นายหลอกฉันหรือเปล่า?”
เผยจิ้นฉือหัวเราะเบา ๆ “จะหลอกหรือไม่หลอก ลองดูเองก็รู้ไม่ใช่หรือ?”
เซี่ยจื้อโหยวเหมือนฟังไม่ออกว่าคำพูดนี้มันอันตรายแค่ไหน คุกเข่าอยู่บนโซฟา แล้วยิ้มโง่ ๆ ใส่อย่างนั้น
“เผยจิ้นฉือ จะลองยังไง? สอนฉันหน่อยสิ”
เผยจิ้นฉือ: …
เผยจิ้นฉือสัมผัสได้ถึงสิ่งล่อใจขั้นสุดยอด
“เผยจิ้นฉือ นายเป็นคนยังไงกัน ถึงจะคิดรังแกคนเมาแค่เด็ก ๆ แบบนี้ได้ลงคอ”
เขาไม่ใช่คนจริง ๆ เลย
เผยจิ้นฉืออาศัยจังหวะที่ยังควบคุมตัวเองได้ อุ้มเซี่ยจื้อโหยวทั้งตัวขึ้นมา
ท่ามกลางเสียงประท้วงของเธอ เขาโยนเธอลงบนเตียง แล้วใช้ผ้าห่มห่อตัวเธอไว้
“เอาล่ะ เจ้าตัวเล็กขี้เมา รีบนอนได้แล้ว”
ใครจะไปรู้ เซี่ยจื้อโหยวไม่เพียงไม่รู้สึกถึงน้ำใจของเขา เธอยังเบ่งผ้าห่มออก แล้วโซซัดโซเซพุ่งเข้ามาในอ้อมแขนของเขา
“แต่ เผยจิ้นฉือ นายยังไม่ได้บอกเลย ว่าจะลองยังไง”
สายตาของเผยจิ้นฉือหม่นลงทันใด ทนไม่ไหว ก็จูบเธอ
แล้ว ทุกอย่างก็ปะทุขึ้นในพริบตา
พวกเขาจูบกันอย่างบ้าคลั่ง
ในวินาทีสุดท้าย เผยจิ้นฉือยืดตัวขึ้น มองเธออย่างพินิจพิเคราะห์
นี่คือที่รักของเขานะ
ในอนาคต จะต้องเป็นเจ้าสาวของเขาแน่นอน
เซี่ยจื้อโหยวท่ามกลางแรงดึงดูดทางเพศขั้นสุดยอด สร่างเมาไปโดยสิ้นเชิง แต่กลับตกลงไปในความมึนเมาอีกระดับหนึ่ง
“เซี่ยจื้อโหยว ชอบฉันไหม?”
เซี่ยจื้อโหยวเหม่อลอย มองเขาอย่างงงงัน
เป็นครั้งแรก ที่รู้ว่าคำว่า “รักกัน ตาบอดกันทั้งคู่” มันเป็นยังไง
ยิ่งไปกว่านั้น เขาหน้าตาดีอยู่แล้ว
เผยจิ้นฉือยิ้ม “ฉันก็ชอบเธอเหมือนกัน”
แต่แล้ว ในตอนนั้นเอง เซี่ยจื้อโหยวก็ตื่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ไม่ถูก! คนที่เผยจิ้นฉือชอบ ไม่ควรเป็นเธอนี่นา!
“เดี๋ยวก่อน เผยจิ้นฉือ ไม่ลองแล้ว”
เผยจิ้นฉือจะยอมได้ยังไง?
“ที่รัก ขอร้องล่ะ…”