ไม่นาน หลู่หยานโจวก็ได้รับไลน์จากนักสืบ
นักสืบ: [การสอบสวนเบื้องต้นไม่พบความผิดปกติ พ่อไม่ทราบชื่อ แม่เสียชีวิตแล้ว มีน้องสาวหนึ่งคน ไม่มีงานประจำ ตอนนี้หารายได้ด้วยการรับจ้างเป็นหลัก]
แต่หลู่หยานโจวยิ่งรู้สึกว่าสงสัยขึ้นไปอีก สองคนนี้อยู่ด้วยกัน คงไม่ถึงขั้นผิดประเวณีกับญาติตัวเองหรอกนะ?
เขากดโทรหานักสืบ: "สืบต่อสิ สืบประวัติการเกิดของเขา ว่าตอนที่แม่เขายังมีชีวิตอยู่เคยติดต่อกับใครบ้าง"
หลู่หยานโจวคิดในใจ ไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องทำให้เซี่ยจื้อโหยวและหลู่หยานโจวเลิกกันให้ได้
ถ้าเผยจิ้นฉือเป็นแค่คนจน เขาก็ไม่มีทางต้านทานอำนาจ เงินทอง และฐานะที่ซูว่านถังมอบให้ได้
ถ้าเขาซ่อนตัวเป็นผู้ใหญ่ hidden boss ก็ยิ่งดี เพราะนั่นพิสูจน์ว่าเขาแค่เล่นๆ กับเซี่ยจื้อโหยว
พอถึงตอนนั้นเซี่ยจื้อโหยวถูกหลอกใช้แล้วทิ้ง สิ้นหวังและเจ็บปวด นั่นไม่ใช่จังหวะที่เขาจะปรากฏตัวเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวจากฟากฟ้าพอดีหรือไง?
*
แต่หลู่หยานโจวไม่รู้ว่า สองสาวหนุ่มกำลังเย็นชาใส่กันอยู่
หรือพูดให้ถูกคือ เซี่ยจื้อโหยวเย็นชาใส่ฝ่ายเดียว
หลังจากเผยจิ้นฉือรีบกลับมา เซี่ยจื้อโหยวพูดตรงๆ ว่า "เผยจิ้นฉือ ฉันคิดแล้ว เรามาเลิกกันเถอะ"
เพราะตระหนักได้ว่าตัวเองเริ่มเกิดความปรารถนาที่ไม่สมควรต่อเผยจิ้นฉือ เซี่ยจื้อโหยวจึงถอยหนีโดยสัญชาตญาณ
จุดจบของนางร้ายในนิยายต้นฉบับคือบทเรียนเตือนใจ
เธอไม่ใช่วังเป่าเฉวียน ที่จะต้องไปทนลำบากเอง
เผยจิ้นฉือแทบบ้าเพราะเธอ แต่ก็ยังพยายามรักษาความสงบ
"ที่รัก เล่นตลกอยู่หรือเปล่า?"
"เปล่า ฉันจริงจัง"
หลังจากเซี่ยจื้อโหยวเชิงรุกจูบเขา แล้วสิ่งแรกที่เธอทำกลับเป็นบอกเลิกเขาเนี่ยนะ?
เผยจิ้นฉือหัวเราะเย็น "เป็นไปไม่ได้! เซี่ยจื้อโหยว ชาตินี้เธออย่าหวังจะหนีฉันพ้น"