เผยจิ้นฉือพุ่งเข้าไปข้างหน้าโดยไม่พูดพล่าม กำหมัดกระหน่ำใส่หลู่หยานโจวทันที
หลู่หยานโจวร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด "เผยจิ้นฉือ นายบ้าไปแล้วหรือไง?"
ถ้าไม่ใช่เพราะรปภ.วิ่งเข้ามาห้าม เผยจิ้นฉือคงทุบตีเขาจนตายคามือไปแล้ว
แต่เรื่องนี้กลับทำให้หลู่หยานโจวเริ่มคลางแคลงใจ "หรือว่าหมาบ้าตัวนี้จะไม่ได้เป็นคนในตระกูลเผยจริง ๆ? แค่หน้าตาเหมือนกันเท่านั้น?"
ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง เรื่องก็จะง่ายขึ้นมาก
เซี่ยจื้อโหยว เขาจะต้องแย่งชิงมาให้ได้
ส่วนเผยจิ้นฉือหรือ? หลู่หยานโจวจะไม่มีวันยอมให้คนชั้นต่ำอย่างเขามาดูหมิ่นตัวเองได้
*
ตอนที่เผยจิ้นฉือขับออกมาจากคอนโดหรู ในกระจกมองหลังก็มีรถสีดำคันหนึ่งโผล่ตามมาติด ๆ
สองข้างทางของถนนสายเก่าเต็มไปด้วยพื้นที่ก่อสร้างที่รื้อถอนไปครึ่งทาง มืดทึบไปหมด
เผยจิ้นฉือค่อย ๆ ลดความเร็วรถลง
ไม่ผิดที่คาด รถเก๋งสีดำคันนั้นจอดลงที่สี่แยก ประตูเปิดออก มีคนเดินลงมาสี่คน
"เฮ้ย! พ่อหนุ่มส่งของ! จอดก่อน"
เขาหยุดรถจริง ๆ ถอดหมวกกันน็อกแล้วแขวนไว้ที่แฮนด์รถ ยืดข้อมือเล็กน้อย
"พวกนายเป็นคนที่หลู่หยานโจวเรียกมาใช่ไหม?" เขาถาม
หัวโจกตัวใหญ่ที่สุดหัวเราะขึ้นมา โยนท่อเหล็กในมือขึ้นลงอย่างคุ้นเคย "นายก็ไม่ได้โง่นี่นา คุณชายหลู่บอกว่า ถ้ารู้จักเอาตัวรอดก็รีบเลิกกับคุณครูคนนั้นซะ ไม่งั้นเจอกันทีก็เละที"
เผยจิ้นฉือพุ่งเข้าใส่ทันที
พวกนั้นดูจะตะลึงไปเล็กน้อย คงไม่คิดว่าคนส่งอาหารเดลิเวอรีจะกล้าลงมือก่อน
ท่อเหล็กท่อนแรกฟาดลงมา เผยจิ้นฉือหลบไปทางด้านข้าง ยกมือขึ้นคว้าข้อมืออีกฝ่ายบิดแรง ๆ พร้อมกับใช้เข่ากระแทกเข้าที่ท้อง คนคนนั้นร้องครางอู้อี้ กุมท้องทรุดลงไปคุกเข่า