“อะไรนะ?” ลู่ซิงเฉินร้องออกมาด้วยความตกใจ
ไข่ระเบิด?
ระเบิด!
ใจเธอตกถึงพื้นทันที แล้วรีบเรียกหลานหลาน
แต่ไม่มีเสียงตอบกลับจากหลานหลานเลย
ลู่ซิงเฉินตื่นตระหนก ปกติเธอกับหลานหลานอยู่ไม่ไกลกัน ย่อมสื่อสารกันได้อย่างราบรื่นแน่นอน
หลานหลานเป็นอะไรไป?
ลู่ซิงเฉินรีบออกไปตามหาปูปู แต่หาไม่เจอ เห็นเพียงปรมาจารย์เหลยจิน
ปรมาจารย์เหลยจินพูดอย่างใจเย็นว่า “ปูปูกับหลานหลานออกไปข้างนอก หลานหลานดื่มจนเมาหัวสับสนนิดหน่อย ที่ที่พวกมันไปอาจจะติดต่อไม่ได้ก็ได้”
ลู่ซิงเฉินเร่งรีบ “หลานหลานอาจมีไข่ระเบิดติดอยู่ที่เท้า!”
ปรมาจารย์เหลยจิน: “ระเบิด?”
ลู่ซิงเฉินบรรยายสั้น ๆ แล้วพูดอย่างร้อนใจ “ปูปูอยู่ข้าง ๆ หลานหลาน ฉันกลัวว่าทั้งสองจะเจ็บตัว!”
ปรมาจารย์เหลยจินไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย “อย่าเพิ่งร้อนใจ ยังไงก็ตาม แม้จะเป็นไข่ระเบิดจริง ๆ ก็ตาม มีปู้ปู้อยู่ หลานหลานก็ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสหรอก”
ลู่ซิงเฉินวางใจขึ้นเล็กน้อย
เธอไม่มีเวลาไปยืนยันว่าไข่เรียกโชคเป็นไข่ระเบิดหรือไม่ รีบติดต่อเว่ยหลิน ฉินอู๋ชวน เกาต้าฟู่ และคนอื่น ๆ ให้ทำ 3 เรื่อง:
หนึ่ง เก็บไข่เรียกโชคที่อยู่ในมือพ่อค้าแม่ค้าทุกรายให้หมด
สอง สอบให้ชัดว่าใครส่งของพวกนี้มาให้ ให้ชี้ตัวหรือวาดหน้าคนที่ส่งไข่มาออกมา!
สาม เอาไข่เรียกโชคหนึ่งใบมาให้
ไม่ถึง 10 นาที เกาต้าฟู่ก็นำไข่เรียกโชคหนึ่งใบมาให้
เขาถามอย่างงงงวย “เสี่ยวหลู่ ไข่มีปัญหาเหรอ?”
ลู่ซิงเฉิน: “ตอนนี้เรามายืนยันกันเลย!”
เธอรับไข่เรียกโชคมาดู
ไข่เรียกโชคใบนี้มีขนาดเท่าไข่ไก่ รูปร่างก็เหมือนไข่ไก่ ด้านบนวาดดอกไม้สีเหลือง นอกจากนี้ก็ไม่มีความผิดปกติใด ๆ