ลูกแกะอ่อนแอมาก เห็นได้ชัดแล้ว
ลู่ซิงเฉินร้อนใจแทบบ้า เมื่อคืนมันยังร่าเริงดีอยู่เลย ทำไมผ่านไปแค่คืนเดียว มันถึงได้อ่อนแอขนาดนี้
คิดดูดี ๆ ตั้งแต่กลับมา ลูกแกะก็ดูไม่ค่อยปกติ เธอแค่คิดว่ามันเชื่องเกินไป ตัวเล็กเกินไป ยังปรับตัวกับสภาพแวดล้อมไม่ได้ ก็เลยนอนหลับนานหน่อย
มันไม่ใช่สัตว์เทพหรอกหรือ? ถึงขั้นไล่แกะดำกลายพันธุ์ระดับสองให้หนีไปได้ ทำไมถึงอ่อนแอแบบนี้?
ลู่ซิงเฉินร้อนใจจนไม่รู้จะทำยังไง
สุดท้ายเธอถึงกับไปขอความช่วยเหลือจากนกปากแดงหางฟ้า "หลานหลาน เธอรู้ไหมว่าลูกแกะเป็นอะไร?"
หลานหลานกระพือปีก "ตายแล้ว ตายแล้ว ย่าง ย่าง!"
ลู่ซิงเฉินลูบปีกของหลานหลาน "เสี่ยวหลานหลาน ลูกแกะยังไม่ตาย เธอรู้วิธีช่วยมันไหม?"
หลานหลานร้อนใจ "ใกล้ตายแล้ว ใกล้ตายแล้ว ไม่ย่างก็เสียของ"
ลู่ซิงเฉินคิดครู่หนึ่ง จากนั้นไปที่ดินแดนสุขาวดีท้อดอกเด็ดลูกท้อมา ผ่าครึ่งยื่นให้หลานหลานที่จ้องตาเป็นมัน ถามว่า "ช่วยยังไง?"
หลานหลานจิกกินลูกท้อไปพลางตอบว่า "ถูกใส่ร้าย ฉันไม่รู้อะไรเลย"
ลู่ซิงเฉิน: ...
มันไปเรียนอะไรเหลวไหลมาจากไหน!
เถาวัลย์สัตว์ประหลาดทะเลยื่นเถาหนึ่งเข้ามาทางหน้าต่าง เลื้อยไปถึงข้างเตียง พูดว่า "นายท่าน ถามหลานหลานไปก็เปล่าประโยชน์ มันโง่มาก การสืบทอดไม่สมบูรณ์ ตอนนี้ทำอะไรได้แค่ตามสัญชาตญาณ มันรู้ได้ด้วยสัญชาตญาณว่าลูกแกะกำลังจะไม่ไหว แต่สาเหตุที่แน่ชัดน่ะ มันไม่รู้หรอก"
ลู่ซิงเฉินมองเถาวัลย์สัตว์ประหลาดทะเลอย่างมีความหวัง "เสี่ยวเถิง เธอรู้ไหม?"