ลู่ซิงเฉิน: "ฉันทำแหเองนะ"
เว่ยหลินส่งนิ้วหัวแม่มือให้เพียบ ชมไม่หยุด
ฉินเสี่ยวโหรวเริ่มโจมตีด้วยข้อความตั้งนานแล้ว:
"อ๊ากกก ซิงเฉิน เธอเก่งจังเลยนะ วันนี้ก็ล่าสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ขั้นหนึ่งได้แล้ว!"
"ฮืออออ ซิงเฉิน แฟนคลับนายมีเยอะแยะเลย แต่นายต้องจำไว้นะ ว่าฉันเป็นแฟนคลับคนแรกของนาย ฉันไม่เหมือนใคร!"
"ซิงเฉิน วันนี้ได้ของดีอะไรมาบ้าง?"
ลู่ซิงเฉิน: "เดี๋ยวค่ำ ๆ กลับไปเล่าให้ฟัง"
เว่ยอิงกับจงเฉียงก็ส่งข้อความแสดงความยินดีมา นอกนั้นเป็นคนแปลกหน้า ลู่ซิงเฉินไม่แม้แต่จะดู
ตอนนี้จะบ่ายสามโมงครึ่งแล้ว ต้องกลับถึงแพไม้ก่อนหกโมงเย็น เธอไม่มีเวลาให้เสียเปล่า
ลู่ซิงเฉินรีบกลับไปที่เหมืองแร่ ในนี้เงียบสงบขึ้นมาก แม้แต่หนูเล็กที่เคยโผล่มาแว่บ ๆ ก็หายไป
เธอมุ่งตรงไปถึงใกล้หีบสมบัติ สำรวจอย่างระมัดระวัง ดูให้แน่ใจว่าไม่มีอันตราย จึงเปิดหีบไม้
[เปิดหีบไม้ ได้รับแปลนกับดักหนีบสัตว์ X1, แปลนเตาถ่าน X1, ไส้กรอกหนึ่งห่อ (10 ชิ้น), ขิง X20, เหล็กก้อน X20 เก็บเข้าเป้สะพายแล้ว!]
ของดีเพียบ
ลู่ซิงเฉินเปิดกระเป๋าสะพาย เห็นช่องเก็บของใกล้เต็มอีกแล้ว
มองกระเป๋าที่อัดแน่น เธอรู้สึกสดชื่นใจ
มีแปลนสองอัน ตั้งใจว่าเดี๋ยวกลับไปค่อยดูดี ๆ
หยิบอีเต้อเหล็กออกมา เริ่มขุดถ่านหิน
นับจากนี้ก็ราบรื่นขึ้นมาก สุดท้าย แถมด้วยพรนำโชคที่เสริมดวง ทำให้เธอได้ก้อนถ่านหินมา 260 ก้อน