ยังไงก็ตาม มันก็แค่หนูตัวนึง แถมข้างในยังมีหีบอีกต่างหาก!
คิดได้ดังนั้น ลู่ซิงเฉินก็เดินไปตรงที่หญ้าแห้งขึ้นหนา ใช้พลั่วเหล็กตัดหญ้ามามัดใหญ่
หญ้าแห้งพวกนี้เหนียวมาก ถึงใช้พลั่วเหล็กก็ต้องฟันหลายทีถึงจะขาด ยาวประมาณสองสามเมตร
เหมาะเอามาถักเป็นตาข่ายพอดี
เธอวางแผนจะใช้ตาข่ายดักหนูสีเงินดำ
ลู่ซิงเฉินตอนเด็กมักไปบ้านปู่ย่า ปู่ของเธอถักตาข่ายเป็น ทั้งยังจับหนูกับนกนานาชนิดได้ เธอเลยเรียนรู้มาบ้าง
แต่เทียบกับปู่แล้วยังห่างชั้นกันมาก
คิดถึงตรงนี้ ลู่ซิงเฉินก็อดคิดถึงปู่ย่าไม่ได้อีกครั้ง
สองตายายตอนนี้อายุใกล้เจ็ดสิบแล้ว สุขภาพยังพอใช้ ปกติแม้เธอจะหมกมุ่นทำงานหนัก แต่ก็จะโทรหาท่านทั้งสองทุกอาทิตย์ เมื่อวานตรงกับวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันที่เธอมักโทรไป ตอนนี้ปู่ย่าติดต่อเธอไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะเป็นห่วงแค่ไหน
ไม่รู้เหมือนกันว่า เกมที่ว่านี่จะดูแลคนแก่ยังไงบ้าง
ในระหว่างที่คิดฟุ้งซ่าน ลู่ซิงเฉินก็ถักตาข่ายเสร็จหนึ่งผืน
ช่วงนี้ ข้อเท้าของเธอปวดไม่หยุดเลย
ก่อนหน้านี้เธอใช้หญ้าแห้งพันปิดแผลไว้ เลือดค่อย ๆ หยุดไหล แต่ความเจ็บปวดกลับไม่ลดลงเลย
โชคดีที่ลู่ซิงเฉินไม่ใช่คนขี้แย เธอกัดฟันลุกขึ้นยืน
เธอตรวจดูตาข่ายหญ้า กระตุกสองสามที เห็นว่ามันแข็งแรงดี ถึงได้วางใจ
หวังว่าเจ้าหนูสีเงินดำที่ไม่เคยเจอพิษสงมนุษย์จะซื่อพอ!
เธอถือตาข่ายกลับไปที่เหมืองอีกครั้ง แต่คราวนี้เดินไปแค่แป๊บเดียว กะระยะห่างจากรูหนูสีเงินดำราวเจ็ดแปดเมตรก็หยุด