ลู่ซิงเฉินโบกมือเรียกสูเสี่ยวฮวา “มานี่ สีเสียว!”
สูเสี่ยวฮวากระโดดขึ้นมาบนฝ่ามือของลู่ซิงเฉินอย่างดีใจ
ลู่ซิงเฉินลูบมันเบา ๆ แล้วยิ้มแฉ่งบอก “ฟังนะ ไปหาให้ฉันหน่อยว่าสมบัติแถวนี้อยู่ที่ไหน ถ้าหาเจอ ฉันจะให้ท้อหนึ่งผล เอาไหม?”
ปรมาจารย์ปาปูร้อนรนทันที “ไม่ได้!”
ส่วนสูเสี่ยวฮวาตะโกนตอบพร้อมกันเป๊ะ ๆ “ได้!”
สูเสี่ยวฮวาไหลลงจากมือของลู่ซิงเฉิน หันมามองเธอ “ตามมาเลย!”
แล้วก็พุ่งตัว “ซิว” เดียวมุ่งหน้าไปยังสระน้ำ
ตอนนี้สระแห้งเหือดเหลือเพียงหลุมลึกใหญ่ สูเสี่ยวฮวาวิ่งตรงลงไปที่ก้นหลุม
เมื่อลู่ซิงเฉินตามไปถึง มันก็ขุดหลุมไว้แล้ว
สูเสี่ยวฮวาชี้ที่ปากหลุม “อยู่นี่แหละ!”
ลู่ซิงเฉินหยิบอีเต้อเหล็กออกมา ถามอย่างไม่วางใจ “ยืนยันนะ?”
สูเสี่ยวฮวามั่นใจเต็มร้อย “ยืนยัน! ตอนกี้ปาปูแก่ก็จ้องแต่ตรงนี้ตลอด ถ้าเดาไม่ผิด สมบัติต้องอยู่แถวนี้แหละ!”
ปรมาจารย์ปาปูโกรธจนหนวดชันขึ้นทั้งซี่ “เจ้าตัวเลว ๆ กินข้างนอกขี้ข้างในแบบนี้!”
ลู่ซิงเฉินหัวเราะฮาลั่น
เธอเหวี่ยงอีเต้อเหล็ก ไม่นานก็ขุดหลุมจนโล่ง
กระโดดลงหลุม เดินไปตามทาง ไม่ช้าเธอก็มาถึงห้องลับห้องหนึ่ง
แน่นอน ภายในมีสัตว์ร้ายที่ปรมาจารย์ปาปูวางเอาไว้ก่อนหน้า แต่เพียงไม่กี่หมัด ลู่ซิงเฉินก็จัดการหมด
ลู่ซิงเฉินเปิดหีบสมบัติ
[เปิดหีบสมบัติ รับ ความรู้ยาขั้นพื้นฐาน X1]
มีแค่หนังสือเล่มเดียวเท่านั้น
ลู่ซิงเฉินหยิบหนังสือออกมา