"อะไรนะ อะไรนะ" เว่ยอิงชะโงกหน้าเข้าไปดู "หืม คนนี้ถึงกับซ่อนเขตเซิร์ฟเวอร์กับชื่อไว้เลยเหรอ อ้า คะแนนโหวตไม่น้อยเลยนะ!"
"คะแนนโหวตพุ่งเร็วขนาดนี้ หรือว่าไปขอคะแนนมา" เว่ยหลินพึมพำ
"ขอคะแนน จริงด้วย!" เว่ยอิงตาเป็นประกาย "เราก็ทำได้นี่!"
"อย่าเพิ่งสนใจนั่นเลย มาดื่มชากันก่อน!" ลู่ซิงเฉินเรียกพวกเขา
แค่ทำภารกิจสนทนายามผิงไฟให้สำเร็จ รางวัลก็ดีกว่าแข่งวิถีชีวิตเยอะเลย
ทุกคนวุ่นวายกันต่อ
พอจัดห้องชาเรียบร้อย ก็ถึงเวลาเตรียมข้าวของที่ต้องใช้ในการผิงไฟชงชา
เว่ยอิงปูแผ่นกันความร้อนบนโต๊ะ แล้ววางเตาผิงทับลงไป
ลู่ซิงเฉินทำถ่านไร้ควันขึ้นมาจำนวนหนึ่ง ใส่ลงในเตาผิง จุดไฟด้วยไฟแช็ก แล้ววางตะแกรงเหล็กทับ
เว่ยหลินล้างกาชาดินเผาสีขาวจนสะอาดแล้ว เทน้ำลงไปเกินครึ่งกา โรยใบชาลงไป วางบนเตาผิงเคี่ยวช้าๆ
เว่ยอิงยกเมล็ดทานตะวันคั่วแล้วมา วางสองจาน จานหนึ่งเป็นเมล็ดทานตะวันผสมเครื่องห้าสี อีกจานหนึ่งเป็นเมล็ดทานตะวันเคลือบคาราเมล
ลู่ซิงเฉินไปที่โกดังอีกครั้ง เอาส้มป่าที่เว่ยอิงให้มา ผลไม้สีแดงลูกเล็กที่จงเฉียงให้มา ลูกแพร์ที่เพิ่งได้มาใหม่ แล้วก็ลูกเกาลัดกับถั่วลิสงที่จงเฉียงให้มา อย่างละนิดละหน่อย
เมื่อกี้ทุกคนกินเสียอิ่มแปล้ ตอนนี้ก็กินอะไรไม่ลงแล้ว คงได้แต่แทะเมล็ดทานตะวันกัน ดังนั้นเธอจึงไม่จำเป็นต้องเอามามากนัก เก็บไว้เป็นเมล็ดพันธุ์ก็พอ
ของพวกนี้เธอใส่ไว้ในถ้วยไม้ที่เว่ยหลินให้มาก่อนหน้านี้ แล้วหยิบมาแค่นิดหน่อยวางบนเตาผิง
สุดท้าย เธอหยิบแตงโมครึ่งลูกมาหั่นเป็นชิ้นวางในจาน แล้วยกสตรอว์เบอร์รีมาหนึ่งตะกร้า วางแบบนี้ โต๊ะก็เต็มอีกแล้ว