ลู่ซิงเฉิน: "จะมาไหม ไม่มาฉันไปแล้วนะ!"
ฉีฟ่างซิน: "มาๆ มา!"
จับขอบประตูรถก็ช่างมัน ขอแค่พาไปด้วยก็พอ!
ฉีฟ่างซินขึ้นรถมาด้วย ลู่ซิงเฉินเหยียบคันเร่ง พุ่งทะยานออกไปจนฝุ่นคลุ้ง
ไม่ช้า เธอก็พาฉีฟ่างซินกับคาซื่อกลับมาถึงริมทะเลสาบ
เกาต้าฟู่กับกู้เหยียนจือพักฟื้นจนหายเหนื่อยแล้ว พึ่งตั้งเตาย่างกับจัดเตาหุงทำอาหารเสร็จ กำลังจะเริ่มทำกับข้าว
พวกเธอมาพอดีเป๊ะ!
รู้ว่าคาซื่อเป็นนักกิน ลู่ซิงเฉินจึงจัดผลไม้ ขนม และชาเต็มโต๊ะ ให้คาซื่อได้อิ่มแน่ะอยู่ตรงนั้น
ฉีฟ่างซินก็ได้กินแถมไปด้วย
มาถึงตรงนี้ ในที่สุดก็ไม่เหม็นแล้ว ลู่ซิงเฉินอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นให้คาซื่อฟัง เขาได้ล้างความอัปยศเรียบร้อย ในที่สุดก็ได้ขึ้นโต๊ะได้
หลายคนนั่งกินกันเพลิน ๆ
ลู่ซิงเฉินฉวยโอกาสถาม: "สื่อ ตอนนี้มีการ์ดใหม่ในมืออีกแล้วสินะ?"
คาซื่อโมโหนิด ๆ : "เดิมทีมีการ์ดหายากพิเศษหนึ่งใบ แต่น่าเสียดายที่โดนคาซานแย่งไป!"
คาซาน?
น่าจะหมายถึงพ่อค้าการ์ดในสนามหนาวฤดูหนาวสุดขั้วนั่นแหละ?
ลู่ซิงเฉินถาม: "การ์ดอะไร?"
คาซื่อ: "[การ์ดเปลี่ยนเขต]"
[การ์ดเปลี่ยนเขต: ใช้การ์ดนี้ สามารถย้ายไปเซิร์ฟเวอร์ใดก็ได้ที่ต้องการ ในตอนรวมเขต!]
การ์ดนี้เหรอ?
ลู่ซิงเฉินมองดูแล้ว ดูเหมือนจะไม่ค่อยมีประโยชน์กับเธอเท่าไหร่……
เขต 33 ก็ดีอยู่แล้ว เธอไม่มีความจำเป็นต้องย้ายเขต
เธอไม่คิดมาก การเรียกคาซื่อมาไม่จำเป็นต้องได้อะไรกลับมาเสมอไป เขาเป็นพ่อค้าการ์ด สร้างความสัมพันธ์ที่ดีก็ไม่มีข้อเสีย
กินจนอิ่มแล้ว เกาต้าฟู่ กู้เหยียนจือ คาซื่อ กับฉีฟ่างซินเริ่มเบื่อ สี่คนเลยเริ่มเล่นไพ่นกกระจอกกัน